Tweet
Hz. Peygamber’in merhameti
Rahmet peygamberi olarak gönderilen Allah Rasûlü (a.s.m.)’nün kalbi, şefkat, merhamet ve insan sevgisi ile dopdolu idi. Kimseye bir kötülüğün dokunmasını ve hiç kimsenin incinmesini istemezdi.
O, kendisini çok zor durumda bırakan düşmanlarından bile, şefkât ve merhametini esirgememişti.
Nitekim Uhud günü yüzündeki kanını silerek: “Allah’ım kavmimi bağışla! Çünkü onlar ne yaptıklarını bilmiyorlar.” (Seçme hadisler, s. 87, Buharî-Müslim’den) diye dua ve niyeazda bulunmuştur. Yine o, “İnsanlara merhamet etmeyen kişiye, Allah merhamet etmez.” (Riyazu’S-sâl, Trc. 1/273, Buharî-Müslim’den) buyurmuştur.
Allah Rasûlü (a.s.m.)’nun temiz hayatında kin ve intikama yer olmadığına sayısız örneklerinden biri de şu olaydır: İslâm’ın en büyük düşmanlarından birisi de Ebu Cehil olduğu malumdur. Oğlu İkrime (r.a.) müslüman olunbca İkrime’nin incinmemesi için, onun yanında ölmüş babası Ebu Cehil’e dil uzatılmaması hususunda Allah Rasûlü (a.s.m.)’nün ashabını uyarması (müstedrek 3/241) gerçekten çok büyük bir merhamet örneğidir.
Kur’an’ın, “Mü’minler şefkat ve merhamet kanatlarını indir.” (Hicr, 15/88) emri uyarınca, onun sosyal hayatında olduğu gibi dini hayatında da sevgi, şefkat ve merhamet, daima ön planda yer almıştır. Bu engin duyguların, “gözümün nuru” diye ifade ettiği namazda bile öne çıktığı görülmektedir. Örneğin: “Ben (çok kere) uzun kılmak niyetiyle namaz dururum da (geriden) bir çocuğun ağladığını duyunca, annesi üzülmesin diye namazı kısa keserim.” (Buhari, Ezan, 64) buyurmuşlardır.
Kısaca peygamber (a.s.m.) gibi yaratılanlara saygı ve şefkatle yaklaşmak, bizler için de yüce bir erdemlilik olduğu gibi, Allah rızasını elde etmeye de bir vesiledir. Hadis-i Kutsi’de: “Rahmetime mazhar olmak isterseniz, yaratıklarıma şefkat ve merhametle muamele ediniz.” (İlahî Hadisler, H. No: 48) buyurulmuştur.
alıntı...
Rahmet peygamberi olarak gönderilen Allah Rasûlü (a.s.m.)’nün kalbi, şefkat, merhamet ve insan sevgisi ile dopdolu idi. Kimseye bir kötülüğün dokunmasını ve hiç kimsenin incinmesini istemezdi.
O, kendisini çok zor durumda bırakan düşmanlarından bile, şefkât ve merhametini esirgememişti.
Nitekim Uhud günü yüzündeki kanını silerek: “Allah’ım kavmimi bağışla! Çünkü onlar ne yaptıklarını bilmiyorlar.” (Seçme hadisler, s. 87, Buharî-Müslim’den) diye dua ve niyeazda bulunmuştur. Yine o, “İnsanlara merhamet etmeyen kişiye, Allah merhamet etmez.” (Riyazu’S-sâl, Trc. 1/273, Buharî-Müslim’den) buyurmuştur.
Allah Rasûlü (a.s.m.)’nun temiz hayatında kin ve intikama yer olmadığına sayısız örneklerinden biri de şu olaydır: İslâm’ın en büyük düşmanlarından birisi de Ebu Cehil olduğu malumdur. Oğlu İkrime (r.a.) müslüman olunbca İkrime’nin incinmemesi için, onun yanında ölmüş babası Ebu Cehil’e dil uzatılmaması hususunda Allah Rasûlü (a.s.m.)’nün ashabını uyarması (müstedrek 3/241) gerçekten çok büyük bir merhamet örneğidir.
Kur’an’ın, “Mü’minler şefkat ve merhamet kanatlarını indir.” (Hicr, 15/88) emri uyarınca, onun sosyal hayatında olduğu gibi dini hayatında da sevgi, şefkat ve merhamet, daima ön planda yer almıştır. Bu engin duyguların, “gözümün nuru” diye ifade ettiği namazda bile öne çıktığı görülmektedir. Örneğin: “Ben (çok kere) uzun kılmak niyetiyle namaz dururum da (geriden) bir çocuğun ağladığını duyunca, annesi üzülmesin diye namazı kısa keserim.” (Buhari, Ezan, 64) buyurmuşlardır.
Kısaca peygamber (a.s.m.) gibi yaratılanlara saygı ve şefkatle yaklaşmak, bizler için de yüce bir erdemlilik olduğu gibi, Allah rızasını elde etmeye de bir vesiledir. Hadis-i Kutsi’de: “Rahmetime mazhar olmak isterseniz, yaratıklarıma şefkat ve merhametle muamele ediniz.” (İlahî Hadisler, H. No: 48) buyurulmuştur.
alıntı...
Yorum yap