Tweet
Ben ilahî tecellî ile yerinden kopmuş, parçalanmış bir dağ gibiyim..
• Ey susmak! Benim özüm sensin, sevdiğimin perdesi de sensin..
Susmanın en değersiz lütfu, insandan korkunun da, recanın da yok olup gitmesidir.
însan kaderin getirdiklerine karşı susarsa, şikayet etmezse, onda ne korku kalır, ne de reca...
• Beni kederlerle, belalarla yıkmadıkça, harap etmedikçe Allah, bendeki gizli hazîneyi hiç bana verir mi?
Beni coşkun bir sele kaptırmadıkça, nasıl olur da beni çeker, ihsan denizine götürür?
• Ben aynayım, ben aynayım. Ben gevezelik eden, söz söyleyip duran kişi değilim.
Ben sustuğum için siz benim gönül feryadımı duyamazsınız.
Ancak kulaklarınız göz kesilirse benim perişan halimi görür, anlarsınız.
• Rüzgarda el sallayıp duran ağaç gibi el sallamaktayım..
Gökyüzünde dönüp dolaşan ay gibi çarh etmedeyim.
Yeryüzünde yaşadığım için çarhım, yeryüzü kokuyor,
Yeryüzü rengindeyim ama ben topraktan yaratılmış olsam da,
bende ilahî em'anet bulunduğu için benim çarhım, gökyüzünün çarhından daha temiz, daha hoş..
Divan-ı Kebir