Tweet
Sahte dünyanın sahte kulları aş verirsin doymazlar ,sözden kelamdan anlamazlar…
Gönül verirsin içini çer çöple doldururlar…
Kırarlar, parçalarlar sonra da secdeye varırlar…
Dünya ehlinin gözü daim yüksektedir…
Arifin gönlü topraktır…
Çiğneselerde sesi çıkmaz…
Sabreder…
Neden sabreder?
Bilirki mevlanın gücü kuvveti onun yanındadır…
Şimdi bir ayna al eline bak yüzüne binbir tane kusur görürsün baş gözünle…
Diğer aynayı da tut gönlüne…
Gönlünde kusur aramayan baş gözüyle gördükleriyle oyalanır…
Yüzündeki bene takılan gönlündeki karayı görmez…
Marifet yaralı gönle tuz basıpta içini yakmak değildir…
Marifet yaralı olana merhem tutmaktır…
Ucuza gider kulluk bu pazarda…
Bir pula bir aşa satar yolcu malını…
Merhamet gönlün köprüsüdür üstünden kimler geçip gider…
Kaynağı sevgi köprünün,altından geçer…
Marifet yolu yürüyebilmekte…Sıkı tutmakta gönlü..
kuş yoksa uçup gider…
alıntı
Yorum yap