Tweet
Kelimeler Hep Beni Sevdiler Diye İnandım
Ateşkes bozuldu, kalem kağıda saldırdı işte. Beş para etmez binlerce '' sus ''... Gelinlik mevsimi geçmiş kelimelerin şimdi kefen makamında cümlelerim..
Mürekkep dolaşır damarlarımda. Sözlerimde cümle alfabe can bulur ve kelimeler konuşur gizli odalarda. Anlatır harfler dertlerini an gelir mâzi gözbebeklerimde ağlar. Gülüm herkesinkinden daha kara ve dudaklarımda kelimelerden bir yığın yara...
Kelimeler hep beni sevdiler diye inandım ben, belki öyle hissettim ya da belki hayal.... Ama yüreğimi hep kelimelere verdim. İstedim ki yüreğim onlara mesken olsun, istedim ki kelimeler yüreğime dergâh olsun. Bir anlamsız paragrafta ziyan olacaklarına yüreğime derman, muhabbetime ferman olsunlar. İstedim ki gecelerce hasbihâl aleminde bir '' hâlet-i ruh ''a bürüneyim, gündüzleri dizleri dibinde kelâm edeyim. Kelimeler hiç söylemediler sırrı aşikâr etmediler ama ben hep onların beni sevdiğine inandım. Aldandıysam suçlu beni kendi yalanıma aldandım..
Belki sana eğreti, yabancı ve hatta garip gelir cümlelerim. Ama ben her gece bulutlara bir seher muştusu düşürdüm kelimelerin dilinden. Söyleyemediklerim oldu, idrakimin razı göstermedikleri... O sebeple yazmayı yeğledi bu garip ellerim. Parmaklarımla kelimelerin gönlüne dokundum. Ben bazen kırık harf oldum, bazen ise devrik bir cümle... Sen göremedin bel ki Ey Aşk ama anlamımı yitirdim ben hece hece....
Ne vakit gözümden bir damla yaş düşecek olsa onlarla paylaştım, dürüst olayım kelimelerle ağladım. Öyle hoşuma gitti ki genzime değen o garip sızı.. Bu yüzden gömleğimin cebinde selpak yerine beyaz kağıtlar taşıdım.
Ben hiçbir kelimemi ağlamadan konuşturamadım ve hiçbir kelimemi sevdiğine kavuşturamadım. Yüreğimde hep kan çukuru bir çatlak lâkin nolura olsun yanaklarımda ateşi söndüren o tebessüm hep olacak...
Kelimelerle değil de seslerle konuşmayı çok arzu ettim fakat söz uçtu lisanımdan, köz uçtu yangınımdan ve âhımdan geriye bir tek ses kaldı !
Gün''âh''ım
'' Çok konuştuğumun farkındayım ama söylermisiniz '' Susmak Hangi Harfle Yazılır '' ve ben '' Yaşasaydım hiç yazar mıydım '' ?
alıntı
Mürekkep dolaşır damarlarımda. Sözlerimde cümle alfabe can bulur ve kelimeler konuşur gizli odalarda. Anlatır harfler dertlerini an gelir mâzi gözbebeklerimde ağlar. Gülüm herkesinkinden daha kara ve dudaklarımda kelimelerden bir yığın yara...
Kelimeler hep beni sevdiler diye inandım ben, belki öyle hissettim ya da belki hayal.... Ama yüreğimi hep kelimelere verdim. İstedim ki yüreğim onlara mesken olsun, istedim ki kelimeler yüreğime dergâh olsun. Bir anlamsız paragrafta ziyan olacaklarına yüreğime derman, muhabbetime ferman olsunlar. İstedim ki gecelerce hasbihâl aleminde bir '' hâlet-i ruh ''a bürüneyim, gündüzleri dizleri dibinde kelâm edeyim. Kelimeler hiç söylemediler sırrı aşikâr etmediler ama ben hep onların beni sevdiğine inandım. Aldandıysam suçlu beni kendi yalanıma aldandım..
Belki sana eğreti, yabancı ve hatta garip gelir cümlelerim. Ama ben her gece bulutlara bir seher muştusu düşürdüm kelimelerin dilinden. Söyleyemediklerim oldu, idrakimin razı göstermedikleri... O sebeple yazmayı yeğledi bu garip ellerim. Parmaklarımla kelimelerin gönlüne dokundum. Ben bazen kırık harf oldum, bazen ise devrik bir cümle... Sen göremedin bel ki Ey Aşk ama anlamımı yitirdim ben hece hece....
Ne vakit gözümden bir damla yaş düşecek olsa onlarla paylaştım, dürüst olayım kelimelerle ağladım. Öyle hoşuma gitti ki genzime değen o garip sızı.. Bu yüzden gömleğimin cebinde selpak yerine beyaz kağıtlar taşıdım.
Ben hiçbir kelimemi ağlamadan konuşturamadım ve hiçbir kelimemi sevdiğine kavuşturamadım. Yüreğimde hep kan çukuru bir çatlak lâkin nolura olsun yanaklarımda ateşi söndüren o tebessüm hep olacak...
Kelimelerle değil de seslerle konuşmayı çok arzu ettim fakat söz uçtu lisanımdan, köz uçtu yangınımdan ve âhımdan geriye bir tek ses kaldı !
Gün''âh''ım
'' Çok konuştuğumun farkındayım ama söylermisiniz '' Susmak Hangi Harfle Yazılır '' ve ben '' Yaşasaydım hiç yazar mıydım '' ?
alıntı
Yorum yap