Suskunluğun varlık gayeni anlamsızlaştıran, yalnız tüketime endeksli rutin koşuşturmalarına karşı teslimiyettir. Sana dayatılan tekdüze yaşamı içselleştirmişsin; dilin kilitlenmiş, sözlerin bitmiş, kelimelerin tükenmiş. Bunu daha ne kadar kabulleneceksin?
Birşey söyle…
Söyleyecek sözün kalmadı mı? Düşünecek ufkun, konuşacak yüzün, yazacak mecalin, hareket edecek takatin, “ben hâlâ varım” diyecek cesaretin yok mu? Sana ne oldu böyle? Hayır, bunu olağan göremezsin. Titre ve silkin. Kendine gel. Ayağa kalk.
Birşey söyle…
Neden sadece kendinle ilgilisin? Yalnızca tüketmeye, yemeye ve uyumaya programlanmış bir hayat seni mutlu ediyor mu gerçekten? Bak, yaşadığın topluma, ülkeye, dünyaya. Savaşlar var, insanlar, çocuklar ölüyor. Siyasal mücadeleler, sosyal bunalımlar, ekonomik krizler, doğal felâketler, çevre sorunları. Bunlar seni hiç ilgilendirmiyor mu? Sen dünyada yaşıyorsun ama dünya neden sende yaşamıyor?
Birşey söyle…
Senin de söyleyeceklerin olsun, senin de sözün dinlensin. Bir teoriye itiraz et; bir fikri tasdik et. Bir oluşuma destek ver; bir harekete karşı çık. Bir teklif götür; bir teklifi reddet. İtiraz et, onayla, mâhkum et, öv, paylaş, hoşlan ve iğren. Eleştir. Ama susma. Kaçma, saklanma.
Birşey söyle…
Bir soruna da sen çözüm bul; yapamıyorsan bir çözüme destek ver. Bir kitap oku; bir makaleyi tartış. Bir şiiri paylaş. Bir arkadaşına mektup yaz; bir dostunu ara, konuş. Bir etkinliğe katıl; bir konuyu insanlarla müzakere et. Danış. Tanış. Yeni insanlarla tanış. Onlara güzel şeyler söyle.
Birşey söyle…
Senin sözlerin de yankılansın kulaklarda; senin cümlelerin de yazılsın kâğıtlara. Bir yaraya da sen merhem ol; bir noktaya da sen dikkatini çek insanların. Bir hususta da sana danışılsın. Sen yön ver, sen yol göster.
Birşey söyle…
Aklın var, düşün; toplumun sorunlarını düşün. Kalbin var, hisset; acıları ve mazlumiyeti hisset. Gözlerin var, gör; dünyadaki adaletsizlikleri ve çarpıklıkları gör. Kulakların var, işit; özgürlük ve bağımsızlık çığlıklarını işit. Ellerin var; hayata dokun. Ve dilin var.
Birşey söyle…
Sözün yoksa sen de yoksun. Siyasette, ekonomide, sosyolojide, ekolojide, edebiyatta, kültürde, sanatta, sporda sen yoksan, niçin yaşıyorsun? Haydi kalk ve silkin. Kendine gel, kendini bul. Ufkunu aç, kalbini aç, kulaklarını aç, gözlerini aç. Ve ağzını aç.
Birşey söyle…
Bir kitap oku; bir cümlenin altını çiz. Bir makale oku; bir cümleyi al ve gidip duvara yaz. Bir şiir ezberle; bir türkü çağır.Bir konferansa katıl, dinle; soru sor. Bir resim yap; bir çiçek çiz, bir ağaç çiz, bir ev yap. Bir aleti kullanmayı öğren. Bir sır tut, sakla; saklı bir gerçeği ortaya çıkar. Kimsenin dillendirmediği bir şeyi ilk defa sen söyle, ilk sen dile getir.
Birşey söyle…
Dipdiri atıl hayata, canlı ol. Bir sabah da güne her zamankinden farklı başla. Bir kahvaltıyı açıkhavada yap. Bir hayvana yiyecek ver. Bir çocuğu sev. Bir çiçekle konuş. Bir nehirle dertleş. Hiç kullanmadığın bir yolu başka insanlar ve araçlar için temizle. Bir fidan dik; bir ağaca yaslan. Uçan kuşlarla konuş.
Birşey söyle…
Duyduğun en güzel sözleri bir deftere yaz. İlk kez gittiğin bir yere her zaman gidiyormuş gibi rahatça git. Her gün gördüğün bir insanı görünce ilk kez görüyormuş gibi sevin. Muhabbet göster, sarıl. Birinden bir şey öğren. Ve başkasına öğret.
Birşey söyle…
Bir olayın içinde de sen ol. Bir şeye itiraz et, “Ben bu fikre katılmıyorum” de. Bir şeyi kabul et, destekle. Düşündüklerini söyle, hissettiklerini paylaş. Bir hayâl kur; bir dilek tut; bir dûâ oku. Bir dûâya “Amin” de. Bir dileğini gerçekleştirmeye çalış; bir insana iyilik yap. Bir iyiliği çoğalt; bir kötülüğü def etmeye çalış. Bir göle taş at; bir nehrin akıntısını seyret. Gördüğün her şeyi insanlara söyle, yaşadıklarını kaleme al.
Birşey söyle…
İnsana kimlik kazandıran, kullandığı kelimelerdir. İnsanı var eden, sözleridir. Var olmak istiyorsan, sözlerin olmalı. Senin de sözlerin olsun. Hayata bakışını ortaya koy. Ölü müsün yoksa diri mi? Yaşıyorsan, sözlerin nerde? Hani sözcüklerin?
Birşey söyle…
Birşey söyle…
Söyleyecek sözün kalmadı mı? Düşünecek ufkun, konuşacak yüzün, yazacak mecalin, hareket edecek takatin, “ben hâlâ varım” diyecek cesaretin yok mu? Sana ne oldu böyle? Hayır, bunu olağan göremezsin. Titre ve silkin. Kendine gel. Ayağa kalk.
Birşey söyle…
Neden sadece kendinle ilgilisin? Yalnızca tüketmeye, yemeye ve uyumaya programlanmış bir hayat seni mutlu ediyor mu gerçekten? Bak, yaşadığın topluma, ülkeye, dünyaya. Savaşlar var, insanlar, çocuklar ölüyor. Siyasal mücadeleler, sosyal bunalımlar, ekonomik krizler, doğal felâketler, çevre sorunları. Bunlar seni hiç ilgilendirmiyor mu? Sen dünyada yaşıyorsun ama dünya neden sende yaşamıyor?
Birşey söyle…
Senin de söyleyeceklerin olsun, senin de sözün dinlensin. Bir teoriye itiraz et; bir fikri tasdik et. Bir oluşuma destek ver; bir harekete karşı çık. Bir teklif götür; bir teklifi reddet. İtiraz et, onayla, mâhkum et, öv, paylaş, hoşlan ve iğren. Eleştir. Ama susma. Kaçma, saklanma.
Birşey söyle…
Bir soruna da sen çözüm bul; yapamıyorsan bir çözüme destek ver. Bir kitap oku; bir makaleyi tartış. Bir şiiri paylaş. Bir arkadaşına mektup yaz; bir dostunu ara, konuş. Bir etkinliğe katıl; bir konuyu insanlarla müzakere et. Danış. Tanış. Yeni insanlarla tanış. Onlara güzel şeyler söyle.
Birşey söyle…
Senin sözlerin de yankılansın kulaklarda; senin cümlelerin de yazılsın kâğıtlara. Bir yaraya da sen merhem ol; bir noktaya da sen dikkatini çek insanların. Bir hususta da sana danışılsın. Sen yön ver, sen yol göster.
Birşey söyle…
Aklın var, düşün; toplumun sorunlarını düşün. Kalbin var, hisset; acıları ve mazlumiyeti hisset. Gözlerin var, gör; dünyadaki adaletsizlikleri ve çarpıklıkları gör. Kulakların var, işit; özgürlük ve bağımsızlık çığlıklarını işit. Ellerin var; hayata dokun. Ve dilin var.
Birşey söyle…
Sözün yoksa sen de yoksun. Siyasette, ekonomide, sosyolojide, ekolojide, edebiyatta, kültürde, sanatta, sporda sen yoksan, niçin yaşıyorsun? Haydi kalk ve silkin. Kendine gel, kendini bul. Ufkunu aç, kalbini aç, kulaklarını aç, gözlerini aç. Ve ağzını aç.
Birşey söyle…
Bir kitap oku; bir cümlenin altını çiz. Bir makale oku; bir cümleyi al ve gidip duvara yaz. Bir şiir ezberle; bir türkü çağır.Bir konferansa katıl, dinle; soru sor. Bir resim yap; bir çiçek çiz, bir ağaç çiz, bir ev yap. Bir aleti kullanmayı öğren. Bir sır tut, sakla; saklı bir gerçeği ortaya çıkar. Kimsenin dillendirmediği bir şeyi ilk defa sen söyle, ilk sen dile getir.
Birşey söyle…
Dipdiri atıl hayata, canlı ol. Bir sabah da güne her zamankinden farklı başla. Bir kahvaltıyı açıkhavada yap. Bir hayvana yiyecek ver. Bir çocuğu sev. Bir çiçekle konuş. Bir nehirle dertleş. Hiç kullanmadığın bir yolu başka insanlar ve araçlar için temizle. Bir fidan dik; bir ağaca yaslan. Uçan kuşlarla konuş.
Birşey söyle…
Duyduğun en güzel sözleri bir deftere yaz. İlk kez gittiğin bir yere her zaman gidiyormuş gibi rahatça git. Her gün gördüğün bir insanı görünce ilk kez görüyormuş gibi sevin. Muhabbet göster, sarıl. Birinden bir şey öğren. Ve başkasına öğret.
Birşey söyle…
Bir olayın içinde de sen ol. Bir şeye itiraz et, “Ben bu fikre katılmıyorum” de. Bir şeyi kabul et, destekle. Düşündüklerini söyle, hissettiklerini paylaş. Bir hayâl kur; bir dilek tut; bir dûâ oku. Bir dûâya “Amin” de. Bir dileğini gerçekleştirmeye çalış; bir insana iyilik yap. Bir iyiliği çoğalt; bir kötülüğü def etmeye çalış. Bir göle taş at; bir nehrin akıntısını seyret. Gördüğün her şeyi insanlara söyle, yaşadıklarını kaleme al.
Birşey söyle…
İnsana kimlik kazandıran, kullandığı kelimelerdir. İnsanı var eden, sözleridir. Var olmak istiyorsan, sözlerin olmalı. Senin de sözlerin olsun. Hayata bakışını ortaya koy. Ölü müsün yoksa diri mi? Yaşıyorsan, sözlerin nerde? Hani sözcüklerin?
Birşey söyle…