Tweet
Bir gün, iki Peygamber torunu, Hz. Hasan ile Hz. Hüseyin arasında bir meselede anlaşmazlık çıkmıştı. İkisi de birbirlerine gücendiler. Fakat, çok geçmeden, bir hiddet anında birbirlerine söyledikleri sözlerden pişman oldular.
O sıralar biri gelip Hz. Hüseyin’e:
“Sen Hasan’ın küçüğüsün. Gidip özür dilemek sana yakışır” dedi.
Hz. Hüseyin şöyle cevap verdi:
“Ben Resûlullah’tan bir hadis duymuştum. Barışmayı ben taleb edersem, dedemin emrine karşı gelmiş olmaktan korkarım.”
Hz. Hüseyin, duyduğu hadisi şöyle açıkladı:
“İki kimse arasında uyuşmazlık çıkar da hangi taraf başını eğip öteki tarafla anlaşmaya talip olursa, cennete ondan önce girer.”
Bu hadisi zikrettikten sonra, Hz. Hüseyin:
“Barışmaya ben talip olursam, ağabeyim Hasan’ı sevap işlemekte geçmiş olmaktan çekinirim” dedi. “O yüzden, bekliyorum ki, o bana gelsin.
Hz. Hasan, bunu duyunca Hz. Hüseyin’in yanına koştu ve derhal kucaklaşıp barıştılar.
O sıralar biri gelip Hz. Hüseyin’e:
“Sen Hasan’ın küçüğüsün. Gidip özür dilemek sana yakışır” dedi.
Hz. Hüseyin şöyle cevap verdi:
“Ben Resûlullah’tan bir hadis duymuştum. Barışmayı ben taleb edersem, dedemin emrine karşı gelmiş olmaktan korkarım.”
Hz. Hüseyin, duyduğu hadisi şöyle açıkladı:
“İki kimse arasında uyuşmazlık çıkar da hangi taraf başını eğip öteki tarafla anlaşmaya talip olursa, cennete ondan önce girer.”
Bu hadisi zikrettikten sonra, Hz. Hüseyin:
“Barışmaya ben talip olursam, ağabeyim Hasan’ı sevap işlemekte geçmiş olmaktan çekinirim” dedi. “O yüzden, bekliyorum ki, o bana gelsin.
Hz. Hasan, bunu duyunca Hz. Hüseyin’in yanına koştu ve derhal kucaklaşıp barıştılar.