dönüpte baktýðým zaman ömrüme

Kapat
X
 
  • Zaman
  • Göster
Hepsini Sil
Yeni mesaj
  • CUMHUR
    Özel Üye
    • Jan 2008
    • 3965

    #1

    dönüpte baktığım zaman ömrüme

    Dönüpte baktığım zaman ömrüme,

    geçen yıllarımda hep (nefsimle) kendimle kavga etmişim.

    Dünyevi telaşların, boş arzuların,
    ... tükenecek lezzetlerin içinde kaybolmamak için karşı durmuşum nefsime.
    Fakat (duasız) silahsız girilen bir savaşın
    kaybedileceğini nasılda anlayamamışım...

    Rabbim! Sana hep kötü olduğum zamanlarda el açmayı düşündüm.
    Dua için açılan ellerimi vereninde sen olduğunu,
    sadece kötü günlerin değil iyi günlerinde rabbi olduğunu unuttum.
    İhmal ettim, boş verdim belkide.
    Aklı ermez bir çocuk gibi geldim kapına hep.
    Ne zaman başım sıkışsa,
    ne zaman gönlüm göğüs kafesimi zorlasa o zamanlarda çaldım kapını.
    Duam olmasa ne kıymetim vardı ki...

    Rabbim! Unutuyorum bağışla...
    Kulluk elbisesi sırtımdayken, sultanların kaftanlarına özeniyorum.
    Oysa tek sultan sensin, aldanıyorum.
    Nefsim senin cennetini bana uzak gösterirken,
    dünyanın kara bataklıklarını yakın eyliyor.

    Peşin nimetlerin peşinde perişan olurken,
    senin yüce vaadlerin karşısında sessiz kalıyorum.
    Şimdi dualarımın ucunu sana uzatıyorum rabbim tutar mısın?
    Hayallerimi düşlerin en güzeliyle süsle.
    Cemalini görmenin bahtiyarlığına ermek için beni bu tuhaf zamanın tenhalarında bırakma.
    Tut düşlerimden rahmetine düşür beni...
    alıntı...........
    Hatırlar mısın? Doğduğun zaman, sen ağlardın gülerdi alem. Öyle bir yaşam sür ki, mevtin sana hande olsun. Halka matem...
    Ölüm, sevgiliyi sevgiliye kavuşduran bir köprüdür
Hazırlanıyor...