
Bir kuş baktı pencereden,
“Lulu” diye seslendi,
“Beni yanında sakla, sakla beni, ne olursun lulu.”
“Sen neredensin?” diye sordum ona,
“Göğün sınırından.” dedi.
“Nereden geliyorsun?” dedim,
“Komşunun evinden.” dedi.
“Kimden korkuyorsun?” dedim,
“Karga kafesinden.” dedi.
“Tüylerin nerede?” dedim,
“Zaman uçurdu.” dedi.
Bir damla gözyaşı süzüldü yanağından
Kanatları büküldü
“Yere sağlam basıp kendi yolumda yürüyeceğim.” diyordu.
Onun yaralı hali gibi,
Kalbimin yaraları da acı veriyordu bana
Zindanın demirlerini kıramadan
Kesildi sesi, kırıldı kanatları.