
Denedim insanını dünyanın
Sabah sabah cimrilikle dolu deriler yürüyordu,
Başka bir şey göremedim.
Sonra
Kanaat kınından bir kılıç çektim
Keskin tarafıyla onlardan ümidimi kestim..
Beni ne yoluna dikilmiş,
Ne kapısına oturmuş gören var.
Malı olmayan zengin,
Muhtaç değil insanlara.
Zira zenginlik
Sahip oluş değil bir şeye,
Ondan müstağni olmakta.
Bir zalim zulmü meslek edinmiş
Ve kibirle
Israrlıysa çirkin kazancında
Gecelere havale et
Hesabında olmayanları
Getirecektir ona
Neler gördük, ne isyankar zalimler
Kibrinden , yıldızlar var sanıyordu
Bindiği devenin gölgesinin altında
Çok geçmeden gaflet anında
Çöktü kapısına hadiseler.
Ne malı-makamı kaldı dayanacağı
Ne amel defterinde hasenatları
Yaptıklarının karşılığını buldu
Üstüne Allah katından,
Şiddetli azap vuruldu.
İmam-ı Şafii rahimehullah
Divan, İmam-ı Şafii şiirleri
Yorum yap