Tweet
Sessiz oturabilir miyiz seninle,
aramızda yaprakların hışırtısından
ve ceylanların hayata çıkışından
başka bir ses olmadan..
Beni sessiz de sevebilir misin,
yağmur almış toprağı,
ve üşüyen kainatı dinlerken.
araya dünya sözleri karışmadan..
biliyor musun
çekirgelerin,
unutulmuş ülkelerin,
kahrından kuruyan nehirlerin diliyle konuşabilirim seninle.
duyabilirim seni hiç konuşmadan..
Kalbinin atışlarını duyabilirim..
içinde bir yaz gezmesine çıkan çocuğu
ve dudağın en uzak sokağında biriken dilini hayatın,
sökebilirim, öğrenebilirim..
sözcükler, bağırtılar, klaksonlar
ona karışmadan..
Ay sesiyle, Gün sesiyle, Gül sesiyle,
tırmanırım kalbinin tepesine
ve işte
zakkumların diliyle konuşabilirim seninle..
rüzgarın ve acının bildiği dilde
acelesiz, hiç yarışmadan..
Sessiz oturabilir miyiz seninle?
Kemal Sayar