Gömleğini Gönder Yusuf !

[mehtap]

Yusuf'u kuyuda ,odada ve zindanda yalnız bırakmayanın adıyla...

-elif-lam-ra-
Kalbim esir düşmüşken beşeri kalıpların acımasız ve hiçleştirici zindanlarında,
Hislerin kalbi değil ,kalıbi yaşandığı bir ışık(sızlık) zuhur etmişken cihanda,

"Gömleğini gönder Yusuf! " nidasıyla,
Bir yakarış dağildı boşluğa.

Ve bulduğum sen oldun ey!...
Yusuf'un gömleğinin aydınlığında.
Artık kayıtsız değildi yüreğim;gözlerin görmediği, yürekleri kamaştıran ışığına...

Bilesin Ey Yar !

Didarının nuruyla kamaşan yüreğimi hafifçe kısarak gelişini bekliyorum gönlüm yollarında,

Yalnızca beklemek,yarım kalmaktır bilirsin ya,
Beklemekle kalmıyor , düşüyorum çöllere senı bulmanın kaybetmenin ve yeniden bulmanın ... hülyasıyla.

Ve hasretinin hararetinden değil, vuslatının özlemınden kavrulan bir yürek taşıyorum sol yanımda...

Ey Yar-i Esrari!

Düştüğün çölde izini bulmak adına,
satır satır yazıyorum seni sadrıma...

şimdi duyun ey kalıplar zindanının sahte gardiyanları !

Sizin,sahte davanızı kanıtlamak adına zavallı çırpınışlarla uydurduğunuz,ciltler dolusu kitaba benzemez...
Gönlümün sevdasının destanı!

Amma tek satırında cihana sığmayacak denli
ESRAR-I AşK-I HAKiKi saklı...


( EYAZAD !
Kuyunun asaleti içine düşene, güvenli / emin kılınmasındandır,
şimdi, senin kuyuların bana emin bir sığınak kılınmışken,
Nasıl olur da senden gayrısını asil sayarım ben ?)
Alıntı.

[mehtap]

Dünyalar güzeli Yusuf'a sordular:

"Ey Zeliha'nın gönlünü alıp onu perişan hale koyan. O senin yüzünden acze düştü de derdine derman olmadın; hasta bıraktın onu. Gönlünü kaptın ve geri vermedin. Geri versen ne olur; sen buna kadir değilmisin?"

"Ben onun gönlünü çelmedim de, çalmadım da. Ne onun bana gönül verdiğinden haberdarım, ne böyle bir kastım oldu. Onun gönlüyle bir işim yoktur benim."

O dostlar sonra Zeliha'ya sordular:

"Sözüne sadıksan, Yusuf senin gönlünü nasıl çalmıştı; dostoğru söyle bize . Yok eğer gönlün hala sendeyse ve Yusuf'tan gönül istiyorsan bu, naz yapıyorsun demektir."

Zeliha yeminle söyledi:

"Bedenimdeki her kıldan gönlüm habersiz. Neden ve nasıl aşık oldu, aşık olunca nereye gitti bilmiyorum."

Sonra o dostlar düşündüler:

"Gönül Yusuf'ta değil ama Zeliha'da da değil. Ne biri gönül almış, ne diğeri bir gönle sahip!.. Peki ama nasıl kayboldu bu gönül, nereye gitti? Bu bir sihir değilse nedir?.."

Bir Iskender Pala Kalemi..
~ Katre-i Matem ~

[SaRey]

Yüreğinize sağlık