iþte sabah

Kapat
X
 
  • Zaman
  • Göster
Hepsini Sil
Yeni mesaj
  • CUMHUR
    Özel Üye
    • Jan 2008
    • 3964

    #1

    işte sabah

    I$te Sabah...
    Lal dudakli bir sevgili zaman seni alnindan öpüyor
    Her $afak gözlerini actiginda yerde buluyorsun kendini
    I$te bi kez daha varsin
    Bikez daha var edilmi$sin i$te
    Elinden tutuyor zaman
    Taze bir güne yolculuyor seni sevgili
    Kendini unuttugun yerde yeniden hatirlaniyorsun
    Kendini unutturdugun demde yeniden insan oluyorsun
    Uyaniyorsun ete kemige bürünüyorsun
    Insan oluyorsun...
    Anlaki sen kendine ait degilsin
    Bir göz kapaginin ardinda yitebilirdin
    Gecenin koynunda sevdiklerinden kopabilirdin,
    Zaman nehri ayirabilirdi, beni benden cani bedenden...

    Pek zayifsin, pek kolay inciniyorsun
    Seni yaralayan ne cok $ey var
    Kanadi kirik ku$lar önce senin kanadini kiriyor
    Dü$en Yapraklar önce senin yüregine hüzün dü$ürüyor
    Hüznün icin bin bir bahane var
    Ucurumlar önce seni yutuyor
    Hep daglarin ardina savruluyorsun

    Kerem seni ariyor, asli sana özeniyor
    Leyla cölde seni bekliyor, mecnun sana agliyor
    Zaman seni senden aliyor
    Sürekli ucurumlar aciyor önünde
    Yanginlar sunuyor gögsüne
    Daglar daglardan uzakla$iyor
    Kalpten kalbe cöller büyüyor
    Hayir... hayir elin bir$eye yeti$miyor
    Parmaklarinin arasinda dökülüyor an
    ömrün sevdalarina yetmiyor
    öyle ki...
    Her an ayaklarina batan cam parcasi gibi kanatiyor seni
    Yüregini kanatiyor, acitiyor

    Bak vakit sabah, taze gün seni bekliyor
    Ama yüklerin agirla$acak bil, belin bükülecek
    Dünya seni cagiriyor, ömrün azalacak, zaman tenini yoklayacak,
    Ruhun sIkIlacak
    $imdi $u halde elini eline veren, güne$i sabaha gönderen
    Yagmurlari alnina degdiren, sonsuz kudret sahibine
    Halini arz etmeyecekmisin...
    $imdi $u halde...
    En ince dertlerini bilen, belli belirsiz fisiltilarini i$iten
    icinin ve icini bilen, sonsuz rahmet sahibinin huzuruna varip
    icini dökmeyecekmisin....

    Bak seni bekliyor sevgilin...
    Yanginini ona sunsan, bütün yanginlar söner
    Gözlerini ona acsan, bi de onunla yansan
    Alnina serinligini dokundursan, yaralarini onunla kanatsan
    Onunla aglasan...

    Agla, agla ki göz ya$larina tek kanit olsun
    Aglaki sevdalarini onun ba$ucuna toplayasin
    A$klarini toplasin alninda
    Aglayasin, agla!
    Agla ki kanayan kalbinden sizilar vursun yüzüne
    Ellerin sevgilinin yüzüne ko$sun
    Dag daga kavu$sun
    Yüzler yüzlere baksin
    Sular sularda bogulsun
    Yüzün sevdiginin yüzünde kalsin
    Agla, agla ki zaman sana kalsin
    Zaman icinde kivrim kivrim yol olsun sonsuzluga uzansin
    Agla göz ya$in yüzünü yikasin
    Haydi sevgiline ko$, gecenin örtüsü dagilsin
    $afagin saclari dökülsün, bütün küsmeler küsü$sün
    Yalniz kalsin kavga kavgaya, tutu$sun, kalbinden vurulsun
    Hüzün hüzne bölünsün, azalsin sifirlansin
    Agla agla ki, gurbet gurbeti gurbete göndersin
    Aglaki gözünün ya$i Irmaga kavu$sun

    I$te sabah, zamanin nehri gögsüne sokuluyor
    Anlamini sende ariyor varlik
    Yüzünü yüzünün ianesinde seyrediyor
    Alnina Rabbin I$iklar dokunduruyor
    I$te seccaden alnini öpmeye geliyor
    Secdeler seni ucurumlardan ucuruyor
    Sevgilinin diyarina ta$iyor
    Anla artik anla!
    Agla hilal dudakli bir sevgili yolunu gözlüyor
    Zaman seni sensiz kiliyor
    Namaz seni sen kiliyor
    Namaz insani insan kiliyor
    Namaz insani kiliyor
    Namaz insani insan kiliyor...

    Kanadi kirik ku$lar gibisin, mecnun sana agliyor
    Bülbül seni her gün gülden soruyor
    Kanadi kirik ku$lar gibisin, mecnun sana agliyor
    Zaman seni senden caliyor...
    Agla yüreginle, ve agla göz ya$in sana agliyor...

    Senai Demirci

    alıntı....
    Hatırlar mısın? Doğduğun zaman, sen ağlardın gülerdi alem. Öyle bir yaşam sür ki, mevtin sana hande olsun. Halka matem...
    Ölüm, sevgiliyi sevgiliye kavuşduran bir köprüdür
Hazırlanıyor...