geçerken

[sonbahar]

Şüphesiz iyi bilir birbirinin ayıbını
Bu kendinden habersiz halk
Kendi yüzümü göremem
Senin yüzünü görürüm
Sen de benim yüzümü görürsün
Kendi yüzünü görebilen kişinin aydınlığı
Daha çoktur halkın aydınlığından.
MevlÂnÂ