Tweet
ASIL ZALİM
Bir adam efendimiz Ebu Medyen’e (r.a) geldi ve şöyle dedi:
-Ey Efendimiz! Şeytan bana eziyet ediyor. Onu benden uzaklaştırmanı umuyorum.
Şeyh ona dedi ki:
-Senden önce de Şeytan gelip seni bana şikayet etti.
Adam:
-Peki, sana ne dedi? diye sordu.
Şeyh dedi ki:
-Şeytan bana şunu söyledi:
-Ey Şeyh!.. Biliyorsun ki, dünyayı Rabbim olan Allah benim için yarattı. Onu benim zimmetime verdi. Dünyayı benim hissem kıldı. Beni ona sahip yaptı. Filan adam geldi, bana saldırdı, bana ait olan şeyi aldı. Ben de onun peşinden koşup hakkımı almaya çalıştım. Allah’a yemin ederim, onlardan hiçbir insana durduk yere yönelmedim, hiç kimseyi onlardan almadım, yerimden ayrılmadım. Sadece bahçemi ve malımı korudum. Ondan bana ait bir şey alanın peşine düşer, hakkımı isterim. Biliyorsun ki filan adam gelip beni sana şikayet edecek.Ben ondan önce gelip olayı sana anlatmak istedim. Ben hakkımı onun yanında bırakmam. Gücümün yettiği kadar dininden alırım, ya da zahitlerin ve dünya ile bağlarını kesenlerin yaptığı gibi benim eşyamı geri verir. Nitekim yüce Allah şöyle buyurmuştur:
Benim kullarım üzerinde senin bir hakimiyetin yoktur.
(İsra Sûresi, 65. Âyet)
Benim onlara karşı bir hüccetim, onlarda bir hakkım yoktur, eğer benim hakkımı bırakırlarsa. Ama bu adam bana haksız yere saldırıda bulundu. Yüce Allah şöyle buyurmuştur:
Size kim saldırırsa, onun saldırısının misliyle ona saldırın.
(Bakara Sûresi, 194. Âyet)
alıntı....
Bir adam efendimiz Ebu Medyen’e (r.a) geldi ve şöyle dedi:
-Ey Efendimiz! Şeytan bana eziyet ediyor. Onu benden uzaklaştırmanı umuyorum.
Şeyh ona dedi ki:
-Senden önce de Şeytan gelip seni bana şikayet etti.
Adam:
-Peki, sana ne dedi? diye sordu.
Şeyh dedi ki:
-Şeytan bana şunu söyledi:
-Ey Şeyh!.. Biliyorsun ki, dünyayı Rabbim olan Allah benim için yarattı. Onu benim zimmetime verdi. Dünyayı benim hissem kıldı. Beni ona sahip yaptı. Filan adam geldi, bana saldırdı, bana ait olan şeyi aldı. Ben de onun peşinden koşup hakkımı almaya çalıştım. Allah’a yemin ederim, onlardan hiçbir insana durduk yere yönelmedim, hiç kimseyi onlardan almadım, yerimden ayrılmadım. Sadece bahçemi ve malımı korudum. Ondan bana ait bir şey alanın peşine düşer, hakkımı isterim. Biliyorsun ki filan adam gelip beni sana şikayet edecek.Ben ondan önce gelip olayı sana anlatmak istedim. Ben hakkımı onun yanında bırakmam. Gücümün yettiği kadar dininden alırım, ya da zahitlerin ve dünya ile bağlarını kesenlerin yaptığı gibi benim eşyamı geri verir. Nitekim yüce Allah şöyle buyurmuştur:
Benim kullarım üzerinde senin bir hakimiyetin yoktur.
(İsra Sûresi, 65. Âyet)
Benim onlara karşı bir hüccetim, onlarda bir hakkım yoktur, eğer benim hakkımı bırakırlarsa. Ama bu adam bana haksız yere saldırıda bulundu. Yüce Allah şöyle buyurmuştur:
Size kim saldırırsa, onun saldırısının misliyle ona saldırın.
(Bakara Sûresi, 194. Âyet)
alıntı....