Kürtaj (bebek)

Kapat
X
 
  • Zaman
  • Göster
Hepsini Sil
Yeni mesaj
  • CUMHUR
    Özel Üye
    • Jan 2008
    • 3965

    #1

    Kürtaj (bebek)

    GENÇ KADIN, bebeğin güzelliği karşısında büyülenmis gibiydi. Kıvırcık saçları, iri mavi gözleri, kalkık bir burun ve küçük kırmızı dudaklarıyla bir kartpostali andıran bebek, kadının şimdiye kadar gördüğü en cana yakın kız çocuğuydu. Onun ipek yanaklarıni doya doya öpmek ve cennet kokusunu içine çekmek için eğildiğinde:
    -Dokunma bana!. diye bir ses duydu. Beni okşamaya hakkın yok senin!. Kadın, korkuyla irkilip etrafa baktı. Bebekle kendisinden başka kimse yoktu. Aynı sesi tekrar duyduğunda bebeğe döndü. Aman Allah'ım!. Yeni doğmuş gibi görünmesine rağmen konuşan oydu.
    Bebek:
    -Bana yaklaşmanı istemiyorum!. diye devam etti.
    Hemen uzaklaş benden!.
    Kadın, biraz olsun kendini toparlayıp:
    -Çocuklarımız hep erkek oluyor, dedi. Onlar da güzel ama, kız çocukları başka. Bu yüzden seni öpmek istemiştim.
    -Beni öpemezsin!. diye ağlamaya başladı bebek.
    Benim de seni öpmem mümkün değil.
    -Neden? diye sordu kadın. Neden öpemezsin ki?
    Bebek hıçkırıklara bogulurken:
    -Bunun sebebini bilmen gerekir!. dedi. Düşünürsen mutlaka bulacaksın.
    Kadın, neler olup bittiğini hatırlamak üzereyken kendine geldi. Özel bir hastanenin en lüks odasında yatıyor ve narkozun tesirinden midesi bulanıyordu. Aile dostları olan genç doktor, kadına bir demet çiçek uzatıp:
    -Geçmiş olsun hanımefendi, dedi. Başarılı bir kürtajdi doğrusu. Ha..! Sahi, "kız"mış aldırdığınız...

    alıntı....
    Hatırlar mısın? Doğduğun zaman, sen ağlardın gülerdi alem. Öyle bir yaşam sür ki, mevtin sana hande olsun. Halka matem...
    Ölüm, sevgiliyi sevgiliye kavuşduran bir köprüdür
Hazırlanıyor...