Eski zamanlardan birinde bir hükümdar vardı.Biirgün av sevdasına yollara düşmüştü.Gide gide içinde çok güzel nar ağaçlarının göğerdiği bir bahçenin kıyıcığına vardıCanı o tatlı narlardan çekti.Baktı bahçede bir ihtiyar kimse gördü.Ona seslendi:
Bana ordan bir nar verirmisin?
İhtiyar adam memnuniyetle koştu,ağaçlardan bir nar koparıp hükümdara verdi.
Nar çok tatlıydı ve suluydu.Hükümdarın o kadar çok hoşuna gittiki,içinden:
Şu bahçeyi,şu beli bükülmüş ihtiyarın elinden alsammı acaba?diye geçirdi.
Sonrada:
Bir nar daha ver bakalım!dedi.
İhtiyar ona bir nar daha verdi.Ancak bu ikinci nar,ötekinin aksine suyu çekilmiş ve toprak kadar tatsızdı.
Hükümdar sordu:
Bu nar neden öteki kadar sulu ve tatlı çıkmadı?
İhtiyar güldü ve şöyle dedi:
Hükümdarımız içinden bir zülum eylemeyi düşünmüş olmalıki,o zulmün ateşinden bu nar kurudu!
İhtiyarın bu sözleri hükümdara çok tesir etti.Az önce içinden geçirdiği o hain niyetten dolayı pişman oldu.Rabb Tealaya el açıp tövbe diledi.
Sonrada:
Hadi bana bir nar daha ver!dedi.
İhtiyar,hükümdara bir nar daha verdi.Bu üçüncü nar,ikincisi gibi kuru ve tatsız olmadığı gibi,birincisindende,çok daha sulu ve tatlı idi.
Hükümdar ihtiyara sordu:
Peki bu niye ilkinden bile tatlı ve sulu çıktı?
İhtiyar cevap verdi:
Her halde hükümdarımız tövbe ederek pişmanlık diledi…
O hükümdar bu ibretli hadiseden sonra kimseye zulmetmedi.Herkese adaletli davrandı ve adı cihana “adil sultan” olarak yayıldı.
Evet eğer hükümdar halkın bahçesinden bir nar koparsa,onun uşakları bahçeyi kökünden söker…
Bana ordan bir nar verirmisin?
İhtiyar adam memnuniyetle koştu,ağaçlardan bir nar koparıp hükümdara verdi.
Nar çok tatlıydı ve suluydu.Hükümdarın o kadar çok hoşuna gittiki,içinden:
Şu bahçeyi,şu beli bükülmüş ihtiyarın elinden alsammı acaba?diye geçirdi.
Sonrada:
Bir nar daha ver bakalım!dedi.
İhtiyar ona bir nar daha verdi.Ancak bu ikinci nar,ötekinin aksine suyu çekilmiş ve toprak kadar tatsızdı.
Hükümdar sordu:
Bu nar neden öteki kadar sulu ve tatlı çıkmadı?
İhtiyar güldü ve şöyle dedi:
Hükümdarımız içinden bir zülum eylemeyi düşünmüş olmalıki,o zulmün ateşinden bu nar kurudu!
İhtiyarın bu sözleri hükümdara çok tesir etti.Az önce içinden geçirdiği o hain niyetten dolayı pişman oldu.Rabb Tealaya el açıp tövbe diledi.
Sonrada:
Hadi bana bir nar daha ver!dedi.
İhtiyar,hükümdara bir nar daha verdi.Bu üçüncü nar,ikincisi gibi kuru ve tatsız olmadığı gibi,birincisindende,çok daha sulu ve tatlı idi.
Hükümdar ihtiyara sordu:
Peki bu niye ilkinden bile tatlı ve sulu çıktı?
İhtiyar cevap verdi:
Her halde hükümdarımız tövbe ederek pişmanlık diledi…
O hükümdar bu ibretli hadiseden sonra kimseye zulmetmedi.Herkese adaletli davrandı ve adı cihana “adil sultan” olarak yayıldı.
Evet eğer hükümdar halkın bahçesinden bir nar koparsa,onun uşakları bahçeyi kökünden söker…