Tweet
Hubbiyet
“Ve men lem yat’amhu fe innehu minnî illâ menigterafe gurfeten bi yedihi”
“Kim az da olsa kendi eliyle içtiyse o bendendir” (Bakara; 2/249)
Elhamdülillah;
Hep böyleydik belki de aradaki farklar ayrı gösterdi;
Gördüğümüzde, bir arada bu ortamlarda sizlerle bulunduğumuzda “tanışıyor gibiyiz sanki onlarla, eskilerden” diye geçiyor gönlümden; Ve bu düşünce beni rahatlatıyor; Hepsinin yüce bir makâmdan tertîb edilerek gelmesi güven veriyor….
Bırak kendini denize,
Hepsi gelir göze,
Elhamdulillah; Bu denizde yüze yüze,
Çevirdik vechimizi ÖZ’e…
Herşey O’dur, bırak çekişmeyi, O’nda fânî ol!
Ancak Allah, ancak Allah, ancak Allah;
Ne de güzelim, ışığım ne de güzel;
Açın perdeleri ışık girsin;
Çıkarın gozluklerinizi, gözleriniz kamaşsın, alemi görün. “Ve mâ ersealnâke illâ rahmeten lil âlemîn.”
Bunları böyle yazıyorum fakat yazdıklarımı daha sonra okuyamıyorum çünkü okudukça kendimi çıplak gibi hissediyorum, ama okuyanlar da beni görsün ve benden olduklarını bilsinler istiyorum, ben örtülü değilim. Belki sonsuz oluşumlarda her bir tecellînin tekrarının olmamasına sebeb budur. “Gafûrur Rahîm.”
Senin sırrında bu…
İşte onlar ki ;
Hızır ile buluşacaklari sahile geldiklerinde, o yeri daha önce geçtiklerini anladılar ve geriye dönüp geçtikleri yerde onu buldular.
Oysa balık canlanip denize dalmıştı bile.
İlk geçtikleri yerde.
“Kâle rabbi innî lâ emliku illâ nefsî ve ahî fefruk beynenâ ve beynel kavmil fâsikîn”
(Hz. Mûsa) Dedi ki; “Ey Rabb’im! Mutlak ben, kendimden ve kardeşimden başkasına sahip değilim. Artık fâsık kavimle bizim aramızı ayır.” (Mâide, 5/25)
“Nice az bir topluluk, Allah’ın izniyle çok bir topluluğa gâlip gelmiştir. Ve Allah, sabredenlerle beraberdir.” (Bakara , 2/249)
Her tarafı Âdem sardı ki, bu hal çok acaib. İşte felçli bacak harekete geçince beyin uyarılmaya başladı…
Evet, ben de artık dışarıdan nakilleri almayı bırakacağım, dün gece hep şu mananın içindeydim; “Kendinden al! Önünden ye! diye, hiç durmaksızın innâ, minnî, innî, hubb, az olsun bizim olsun…
Ve sonucuna bakar mısın; Daha güzel yakışıyor çünkü senin sonuçta ve seyrine doyum olmuyor Kur’an-ı Kerîm’de ZÂT’en bunun hazînesi var ki, alanlar da oradan almışlar; Biz de artık kendi tarifimize göre yapacağız…
Kendini seyretmek;
Bir türlü doyamıyorsun değil mi buna?
Evet; Kesinlikle buna doyamıyorsun….
Bu seyirde Efendimiz (s.a.v)’in yüzünü gör; sözlerini duy; Kendini seyirde olsa aşırıya kaçma; Sakin ol; Yavaş yavaş işle dünyâ yaşantısını; Hayatına yay her hakîkati; Hiç bir işinde haddi aşanlardan olma; Bu kendini bu şekilde seyretmek de olsa; Asla ve asla sâlih amelleri terk etme; Bunlar senin güzelliğine güzellik katacak; Bunlar sana Allah (c.c) kokusunu, Resûlullah (s.a.v) kokusunu verecektir; Sağdan soldan duyduğun sözlerle ikinci el araba pazarı gibi yaşantılara hemen sarılma, sakin ol ve yavaş yavaş sâlih amellerden şaşmadan seyret kendini; Orjinalin, birinci elin kokusunu içine çektikçe en doğru yolun bu olduğundan ve nefsin tehlikelerinden yana rahat olacaksın….
Allah Teala yar ve yardımcımız olsun, inşallah
alıntı...
“Kim az da olsa kendi eliyle içtiyse o bendendir” (Bakara; 2/249)
Elhamdülillah;
Hep böyleydik belki de aradaki farklar ayrı gösterdi;
Gördüğümüzde, bir arada bu ortamlarda sizlerle bulunduğumuzda “tanışıyor gibiyiz sanki onlarla, eskilerden” diye geçiyor gönlümden; Ve bu düşünce beni rahatlatıyor; Hepsinin yüce bir makâmdan tertîb edilerek gelmesi güven veriyor….
Bırak kendini denize,
Hepsi gelir göze,
Elhamdulillah; Bu denizde yüze yüze,
Çevirdik vechimizi ÖZ’e…
Herşey O’dur, bırak çekişmeyi, O’nda fânî ol!
Ancak Allah, ancak Allah, ancak Allah;
Ne de güzelim, ışığım ne de güzel;
Açın perdeleri ışık girsin;
Çıkarın gozluklerinizi, gözleriniz kamaşsın, alemi görün. “Ve mâ ersealnâke illâ rahmeten lil âlemîn.”
Bunları böyle yazıyorum fakat yazdıklarımı daha sonra okuyamıyorum çünkü okudukça kendimi çıplak gibi hissediyorum, ama okuyanlar da beni görsün ve benden olduklarını bilsinler istiyorum, ben örtülü değilim. Belki sonsuz oluşumlarda her bir tecellînin tekrarının olmamasına sebeb budur. “Gafûrur Rahîm.”
Senin sırrında bu…
İşte onlar ki ;
Hızır ile buluşacaklari sahile geldiklerinde, o yeri daha önce geçtiklerini anladılar ve geriye dönüp geçtikleri yerde onu buldular.
Oysa balık canlanip denize dalmıştı bile.
İlk geçtikleri yerde.
“Kâle rabbi innî lâ emliku illâ nefsî ve ahî fefruk beynenâ ve beynel kavmil fâsikîn”
(Hz. Mûsa) Dedi ki; “Ey Rabb’im! Mutlak ben, kendimden ve kardeşimden başkasına sahip değilim. Artık fâsık kavimle bizim aramızı ayır.” (Mâide, 5/25)
“Nice az bir topluluk, Allah’ın izniyle çok bir topluluğa gâlip gelmiştir. Ve Allah, sabredenlerle beraberdir.” (Bakara , 2/249)
Her tarafı Âdem sardı ki, bu hal çok acaib. İşte felçli bacak harekete geçince beyin uyarılmaya başladı…
Evet, ben de artık dışarıdan nakilleri almayı bırakacağım, dün gece hep şu mananın içindeydim; “Kendinden al! Önünden ye! diye, hiç durmaksızın innâ, minnî, innî, hubb, az olsun bizim olsun…
Ve sonucuna bakar mısın; Daha güzel yakışıyor çünkü senin sonuçta ve seyrine doyum olmuyor Kur’an-ı Kerîm’de ZÂT’en bunun hazînesi var ki, alanlar da oradan almışlar; Biz de artık kendi tarifimize göre yapacağız…
Kendini seyretmek;
Bir türlü doyamıyorsun değil mi buna?
Evet; Kesinlikle buna doyamıyorsun….
Bu seyirde Efendimiz (s.a.v)’in yüzünü gör; sözlerini duy; Kendini seyirde olsa aşırıya kaçma; Sakin ol; Yavaş yavaş işle dünyâ yaşantısını; Hayatına yay her hakîkati; Hiç bir işinde haddi aşanlardan olma; Bu kendini bu şekilde seyretmek de olsa; Asla ve asla sâlih amelleri terk etme; Bunlar senin güzelliğine güzellik katacak; Bunlar sana Allah (c.c) kokusunu, Resûlullah (s.a.v) kokusunu verecektir; Sağdan soldan duyduğun sözlerle ikinci el araba pazarı gibi yaşantılara hemen sarılma, sakin ol ve yavaş yavaş sâlih amellerden şaşmadan seyret kendini; Orjinalin, birinci elin kokusunu içine çektikçe en doğru yolun bu olduğundan ve nefsin tehlikelerinden yana rahat olacaksın….
Allah Teala yar ve yardımcımız olsun, inşallah
alıntı...