Tweet
Elhamdüllillah inni !
Elhamdüllillah inni ;
Mutlak benim, hamd Allah’ındır. Artık yabancı yoktur; Yok; Ben var sadece; Evet;
Bu idrâk üzere bu yol alınmaz ise yanarız, sürekli karşımıza yol ayrımları çıkar.
İşte burası çok hassas bir yerdir, artık burada yakîn gözlüğünü atıp, sâdece göz olmak lazım artık.
Burada artık şüpheden zerre kalmayacak; Muhakkaklık tahakkuk edecek; Bu şekilde kendini tanıtıyor, ve diyor ki yavaş yavaş tanı, aklını Resûlullah (s.a.v)’den ve sözlerinden ayırma ve sakınarak hareket etme demeye getiriyor; Çünkü bu işler bu yerde başka türlü olmaz yoksa yol yanlış yerlere sapar ve nefsin sahralarında helak olursun. O nedenle Efendimiz (s.a.v)’den ve sünnetinden ayrılmayan akıl başka türlü bir akıldır…
Bunları açığa çıkart, farkedilsin, yavaş yavaş, silüetin gözüksün ufuklardan.
SELÂM gördüğüm rü’yâda şöyle diyorum:
“Bin nûr olmuşuz elhamdulillah.”
İşte bunu dedim ve uyandım. Bunu dedikten sonra artık uyuyalım o zaman; Uyanmaya ne hâcet.
Seherlerde tefekkürü ve ibâdeti çoğaltmak en gerekli malzemedir ve bunun sonucu dâimi zikre geçmektir. Dâimi zikre geçiş ile hattaki kopukluklar ortada kalkar ki artık link sağlamdır.
Topraktan bir çiçek çıksın diye bütün yer gök faaliyettedir; o tek çiçek için; İşte o çiçeği korumak ve güzelleştirmek lâzımdır. Dünyâ bile onun için vardır hattâ, kokusunu ondan almaktadır; O TEK çiçekten; Ve bunu yaşadıkça ancak bilgisi gelmektedir.
Yaşatana hamd olsun..
Bu yaşantıda artık kelimeler bile anlatımını yitirmektedir; bu yaşantıyı anlıyor olsan bile bu yaşantının hakîkati sadece yaşamaktır, hubbiyyettir.
Aksi halde hep rûhsuz ve ölü bir diyarda ardı arkası kesilmeyen kelimeler kelimeler; ki hepsi ölü sanki… Ama yaşamak bak işte Hayy…
Oysa bütün yaşayan ölülerin gerçek rûhu ve nûru sendedir; Çiçeğin gübrenin içinde büyüyüp güzelleşmesi gibidir. Gübre pis kokmaktadır, atıklardandır fakat gel gör ki çiçeği güzelleştirmektedir.
Bizlerde seher nefesiyle birlikte salmışız kökümüzü toprakların ve gübrelerin içine ve onlara kendi gerçek kokularını veriyoruz, artık alan alır.
Seher nefesinin getirdiği hasret ile yazılanlar çok güzeldir ve onlardan yayılanlar ma’nâ âlemini güzelleştirmektedir. Diğerleri bunları okumasada enerjisi yayılmaktadır ve bunu izlemek dahi çok güzeldir.
İşte bunu çok daha iyi idrak ettim şimdi ki bunun tek yeri seher zamanı imiş, başka bir vakti yokmuş.
Bu nedenledir ki mücâhedeler celâl ile bu cemâli açarlar. Cennete gidersen Kahhar’ı milyar yıl arasan da bulamazsın. Dünyâda bul ve değerlendir. Allah’a hamd olsun..
Allah’ım sen güzellikler ver; Aceleden yana bizi koru; Gayretimizi arttırmamızda yardım et..
Âmîn…..
alıntı....
Mutlak benim, hamd Allah’ındır. Artık yabancı yoktur; Yok; Ben var sadece; Evet;
Bu idrâk üzere bu yol alınmaz ise yanarız, sürekli karşımıza yol ayrımları çıkar.
İşte burası çok hassas bir yerdir, artık burada yakîn gözlüğünü atıp, sâdece göz olmak lazım artık.
Burada artık şüpheden zerre kalmayacak; Muhakkaklık tahakkuk edecek; Bu şekilde kendini tanıtıyor, ve diyor ki yavaş yavaş tanı, aklını Resûlullah (s.a.v)’den ve sözlerinden ayırma ve sakınarak hareket etme demeye getiriyor; Çünkü bu işler bu yerde başka türlü olmaz yoksa yol yanlış yerlere sapar ve nefsin sahralarında helak olursun. O nedenle Efendimiz (s.a.v)’den ve sünnetinden ayrılmayan akıl başka türlü bir akıldır…
Bunları açığa çıkart, farkedilsin, yavaş yavaş, silüetin gözüksün ufuklardan.
SELÂM gördüğüm rü’yâda şöyle diyorum:
“Bin nûr olmuşuz elhamdulillah.”
İşte bunu dedim ve uyandım. Bunu dedikten sonra artık uyuyalım o zaman; Uyanmaya ne hâcet.
Seherlerde tefekkürü ve ibâdeti çoğaltmak en gerekli malzemedir ve bunun sonucu dâimi zikre geçmektir. Dâimi zikre geçiş ile hattaki kopukluklar ortada kalkar ki artık link sağlamdır.
Topraktan bir çiçek çıksın diye bütün yer gök faaliyettedir; o tek çiçek için; İşte o çiçeği korumak ve güzelleştirmek lâzımdır. Dünyâ bile onun için vardır hattâ, kokusunu ondan almaktadır; O TEK çiçekten; Ve bunu yaşadıkça ancak bilgisi gelmektedir.
Yaşatana hamd olsun..
Bu yaşantıda artık kelimeler bile anlatımını yitirmektedir; bu yaşantıyı anlıyor olsan bile bu yaşantının hakîkati sadece yaşamaktır, hubbiyyettir.
Aksi halde hep rûhsuz ve ölü bir diyarda ardı arkası kesilmeyen kelimeler kelimeler; ki hepsi ölü sanki… Ama yaşamak bak işte Hayy…
Oysa bütün yaşayan ölülerin gerçek rûhu ve nûru sendedir; Çiçeğin gübrenin içinde büyüyüp güzelleşmesi gibidir. Gübre pis kokmaktadır, atıklardandır fakat gel gör ki çiçeği güzelleştirmektedir.
Bizlerde seher nefesiyle birlikte salmışız kökümüzü toprakların ve gübrelerin içine ve onlara kendi gerçek kokularını veriyoruz, artık alan alır.
Seher nefesinin getirdiği hasret ile yazılanlar çok güzeldir ve onlardan yayılanlar ma’nâ âlemini güzelleştirmektedir. Diğerleri bunları okumasada enerjisi yayılmaktadır ve bunu izlemek dahi çok güzeldir.
İşte bunu çok daha iyi idrak ettim şimdi ki bunun tek yeri seher zamanı imiş, başka bir vakti yokmuş.
Bu nedenledir ki mücâhedeler celâl ile bu cemâli açarlar. Cennete gidersen Kahhar’ı milyar yıl arasan da bulamazsın. Dünyâda bul ve değerlendir. Allah’a hamd olsun..
Allah’ım sen güzellikler ver; Aceleden yana bizi koru; Gayretimizi arttırmamızda yardım et..
Âmîn…..
alıntı....