Tweet
2- Dini açıdan bakıldığında; değinmiş olduğunuz Hucurat Suresi 13.ayet hükmünce, milletlerin birbirlerini tanıması elbette fıtrat gereğidir. Ayrıca, Rum Suresi 22. ayet hükmünce de; insanların dillerinin farklılığı, Allahın ayetlerindendir. Bu noktada insanların anadillerini kullanmaları tartışmasız fıtri haklarıdır. Ancak ayrı ırk ve dile mensup olmak ayrı devlet kurmak için ölçü olmamaktadır.
Yeryüzünde mevcut üç bini aşkın farklı dile dayalı; müstakil devlet, eyalet ya da özerk bölge kurulması fikri, teorik olarak düşünülse bile pratik olarak mümkün değildir. Buna en büyük mani farklı dillere sahip kavimlerin aynı coğrafyada iç içe bir arada yaşıyor olmalarıdır. Ayrıca İslam tarihinde, dil ve ırk temeline dayalı müstakil devlet fikri, ne asrı saadette ve ne de takip eden halifelik dönemlerinde görülmemiştir. Esasen böyle bir düşünce, ölçü olarak ırk ve dil yerine takvayı esas alan Kur’ana da aykırıdır.
Beşer tarihine bakıldığında, ekseriyetle hanedanlıklar ve imparatorluklar şeklinde teşekkül eden devlet yapıları içinde, çeşitli ırk ve dile mensup topluluklar bir arada barına gelmiştir. Hanedanlıkların ve imparatorlukların ayrışması ırk temeline dayalı üniter devlet yapısını ön plana çıkarmış, bu bağlamda Osmanlı İmparatorluğunun dağılması ile otuzu aşkın müstakil devlet teşekkül etmiştir.
Bu süreçte, Ortadoğu coğrafyasında önemli bir varlığa sahip olan ve ayrı devlet kuran unsurların çoğundan daha güçlü kültürel zenginliğe sahip olan Kürtlerin, müstakil bir devlet kuramamış olması sosyolojik açıdan incelenmesi gereken bir konudur. Bazılarınca buna sebep olarak, Osmanlılık ve hilafet fikrine bağlılık; işgalci güçlere karşı Türklerle birlikte hareket etmek ve bunun sonucunda kendilerini yeni kurulacak devletin asli unsuru olarak görmeleri gibi hususlar ileri sürülse de;
Kürdistan coğrafyası yakından incelendiğinde; genelde babadan oğula intikal eden; aşiretler ve beylikler halinde oluşan idari yapı içinde, asırlardan beri adeta kendi başına buyruk yarı bağımsız bir rahatlığın olması, aşiretler arası rekabet ve çekememezlik; ayrıca ağalık, beylik ve şıhlık otoritelerinin temelde toprak ağası olarak; çoğunlukla kırsal kesimde yaşayan ve tarım ve hayvancılıkla geçinen topraksız halkın iradesi üzerinde, geleneksel etkisinin yanında ekonomik güce dayalı olarak da mutlak söz sahibi olmaları, halkın eğitim düzeyinin düşük olması, coğrafi yapıdan dolayı bölge dışıyla iletişimin sınırlı olması nedeniyle yeni fikirlerin bölgeye ulaşmadaki güçlüğü, gibi pek çok sosyo-ekonomik sebeplerin yanında bölgenin, Araplar, Türkler ve Farslar gibi nispeten daha güçlü kavimlerce çevrili olmasının da bugüne kadar müstakil bir devlet kurulamamasında az veya çok tesiri olduğu düşünülebilir.
Bu noktadan hareketle, güncel bir sorun olan Kürtçülük hadisesine bakılırsa; vizyon sahibi olup, akl-ı selimle düşünebilen sorumlu mevkilerdeki zatlar, yeryüzünde Kürtlerin de kendilerine ait bir devletleri olması gerektiğini yıllar öncesinden hesap ederek; böyle bir devleti Kuzey Irak’ta yabancılar zorla kurdurana kadar, Türkiye’nin siyasi desteğiyle kurulmasının Türk ve Kürt milletleri için daha doğru olacağını görüp, ona göre politikalar geliştirebilirdi. Bu vizyona sahip rahmetli Turgut Özal vardı; ancak, ona da fırsat vermediler. Bugün gelinen noktada ise, düne kadar Kuzey Irak'ta kırmızı çizgiden bahseden Devlet, bugün oralarda temsilcilikler açmak ve iyi ilişkiler kurmak zorunda kalmıştır.
kaynak:risale akademi
rafet kalyoncu
alıntı..
Yeryüzünde mevcut üç bini aşkın farklı dile dayalı; müstakil devlet, eyalet ya da özerk bölge kurulması fikri, teorik olarak düşünülse bile pratik olarak mümkün değildir. Buna en büyük mani farklı dillere sahip kavimlerin aynı coğrafyada iç içe bir arada yaşıyor olmalarıdır. Ayrıca İslam tarihinde, dil ve ırk temeline dayalı müstakil devlet fikri, ne asrı saadette ve ne de takip eden halifelik dönemlerinde görülmemiştir. Esasen böyle bir düşünce, ölçü olarak ırk ve dil yerine takvayı esas alan Kur’ana da aykırıdır.
Beşer tarihine bakıldığında, ekseriyetle hanedanlıklar ve imparatorluklar şeklinde teşekkül eden devlet yapıları içinde, çeşitli ırk ve dile mensup topluluklar bir arada barına gelmiştir. Hanedanlıkların ve imparatorlukların ayrışması ırk temeline dayalı üniter devlet yapısını ön plana çıkarmış, bu bağlamda Osmanlı İmparatorluğunun dağılması ile otuzu aşkın müstakil devlet teşekkül etmiştir.
Bu süreçte, Ortadoğu coğrafyasında önemli bir varlığa sahip olan ve ayrı devlet kuran unsurların çoğundan daha güçlü kültürel zenginliğe sahip olan Kürtlerin, müstakil bir devlet kuramamış olması sosyolojik açıdan incelenmesi gereken bir konudur. Bazılarınca buna sebep olarak, Osmanlılık ve hilafet fikrine bağlılık; işgalci güçlere karşı Türklerle birlikte hareket etmek ve bunun sonucunda kendilerini yeni kurulacak devletin asli unsuru olarak görmeleri gibi hususlar ileri sürülse de;
Kürdistan coğrafyası yakından incelendiğinde; genelde babadan oğula intikal eden; aşiretler ve beylikler halinde oluşan idari yapı içinde, asırlardan beri adeta kendi başına buyruk yarı bağımsız bir rahatlığın olması, aşiretler arası rekabet ve çekememezlik; ayrıca ağalık, beylik ve şıhlık otoritelerinin temelde toprak ağası olarak; çoğunlukla kırsal kesimde yaşayan ve tarım ve hayvancılıkla geçinen topraksız halkın iradesi üzerinde, geleneksel etkisinin yanında ekonomik güce dayalı olarak da mutlak söz sahibi olmaları, halkın eğitim düzeyinin düşük olması, coğrafi yapıdan dolayı bölge dışıyla iletişimin sınırlı olması nedeniyle yeni fikirlerin bölgeye ulaşmadaki güçlüğü, gibi pek çok sosyo-ekonomik sebeplerin yanında bölgenin, Araplar, Türkler ve Farslar gibi nispeten daha güçlü kavimlerce çevrili olmasının da bugüne kadar müstakil bir devlet kurulamamasında az veya çok tesiri olduğu düşünülebilir.
Bu noktadan hareketle, güncel bir sorun olan Kürtçülük hadisesine bakılırsa; vizyon sahibi olup, akl-ı selimle düşünebilen sorumlu mevkilerdeki zatlar, yeryüzünde Kürtlerin de kendilerine ait bir devletleri olması gerektiğini yıllar öncesinden hesap ederek; böyle bir devleti Kuzey Irak’ta yabancılar zorla kurdurana kadar, Türkiye’nin siyasi desteğiyle kurulmasının Türk ve Kürt milletleri için daha doğru olacağını görüp, ona göre politikalar geliştirebilirdi. Bu vizyona sahip rahmetli Turgut Özal vardı; ancak, ona da fırsat vermediler. Bugün gelinen noktada ise, düne kadar Kuzey Irak'ta kırmızı çizgiden bahseden Devlet, bugün oralarda temsilcilikler açmak ve iyi ilişkiler kurmak zorunda kalmıştır.
kaynak:risale akademi
rafet kalyoncu
alıntı..
Yorum yap