Tweet
Gaflet mi evveldi, isyan mı? Unutmak, ayağı kaymak mazur kılabilir miydi gerçekleşmiş gerçeği?
Takdir Eden bilir.
Ama Adem kendisini bildiği için sorumluluğu da kimsenin üstüne atmadı.
Kabullendi, üzerine aldı.
Bana bu kelimeleri Sen verdin.
Sonra beni bu kelimelerle itham ettin.
Beni topraktan yarattın, hamuruma nefsimi kattın.
Sonra beni nefesimle sınadın. Hevesli kıldın da beni, heveskarlığımı suçladın.
DİYEBİLİRDİ.AMA DEMEDİ.
Sen yarattın bizi, Sen çizdin bu kaderi.
Kaderim böyleymiş,elimden ne gelirdi?
İsyan ettimse de Sen ettirdin .
Halim buysa da sebeb-i halim Sendin.
Söyle! Başka ne yapabilirdim?
DİYEBİLİRDİ. AMA DEMEDİ.
Ben kendimi o yasak ağacın altında buldum.
Adını Sen sınav koydun.
Düşmekten başka yolum , yasak meyvenden başka azığım yoktu bu oyunda .
Bunu Sen de biliyordun.Oyunu sen kurdun . Ben sadece oyuncuydum.
Yürüdüysem de Sen değil miydin yürüten ? Öyleyse beni suçlaman neden?
DİYEBİLİRDİ.AMA DEMEDİ.
..
O yol ayrımında Adem biraz durmuş, beklemişti.
Kendisiyle cebelleşmiş, sendelemişti.
Düşmüştü sonunda, ayağı kaymıştı.
Ama en fazla düşüğü anda bile özgürdü,öyleyse o mu seçmişti o mu istemişti?
Sonu yoktu düşünmenin.
Sorular sel sağanak.
Başını çevirdi Adem.
Belli ki yasak ağacın altında ne tamamen mecburdu ne tümüyle başına buyruktu.
Boydan boya yarılmış filbahri ağacının gövdesinden geçirdi elini.
Bıraktı akletmeyi.
Alim olan O'ydu, o kendisine talim ettirilenle yetindi..
Lâ sonsuzluk hecesi
Takdir Eden bilir.
Ama Adem kendisini bildiği için sorumluluğu da kimsenin üstüne atmadı.
Kabullendi, üzerine aldı.
Bana bu kelimeleri Sen verdin.
Sonra beni bu kelimelerle itham ettin.
Beni topraktan yarattın, hamuruma nefsimi kattın.
Sonra beni nefesimle sınadın. Hevesli kıldın da beni, heveskarlığımı suçladın.
DİYEBİLİRDİ.AMA DEMEDİ.
Sen yarattın bizi, Sen çizdin bu kaderi.
Kaderim böyleymiş,elimden ne gelirdi?
İsyan ettimse de Sen ettirdin .
Halim buysa da sebeb-i halim Sendin.
Söyle! Başka ne yapabilirdim?
DİYEBİLİRDİ. AMA DEMEDİ.
Ben kendimi o yasak ağacın altında buldum.
Adını Sen sınav koydun.
Düşmekten başka yolum , yasak meyvenden başka azığım yoktu bu oyunda .
Bunu Sen de biliyordun.Oyunu sen kurdun . Ben sadece oyuncuydum.
Yürüdüysem de Sen değil miydin yürüten ? Öyleyse beni suçlaman neden?
DİYEBİLİRDİ.AMA DEMEDİ.
..
O yol ayrımında Adem biraz durmuş, beklemişti.
Kendisiyle cebelleşmiş, sendelemişti.
Düşmüştü sonunda, ayağı kaymıştı.
Ama en fazla düşüğü anda bile özgürdü,öyleyse o mu seçmişti o mu istemişti?
Sonu yoktu düşünmenin.
Sorular sel sağanak.
Başını çevirdi Adem.
Belli ki yasak ağacın altında ne tamamen mecburdu ne tümüyle başına buyruktu.
Boydan boya yarılmış filbahri ağacının gövdesinden geçirdi elini.
Bıraktı akletmeyi.
Alim olan O'ydu, o kendisine talim ettirilenle yetindi..
Lâ sonsuzluk hecesi