Yusuf İle Züleyha Sözleri.

[mehtap]

Yusuf en çok,Züleyha onun
gözbebeklerine mühürlüyken güzeldi..."

Bilirim Züleyha'nın yükü ağır, lâkin Yusuf'un gömleğine mi biçilsin bunca kahır..

züleyhaya dediler -ay çıktı.Züleyha dedi Yusuf mu baktı ...



Aynaya baktı Züleyha ve dedi; buldum seni Yusuf.Meğer buradaymışsın; yanımda.Meğer ordaymışsın; karşımda. Meğer içimdeymişsin; dışımda.Meğer görünüşümde, görünmede, görünmeyende.Hepsinde ve hiçbirinde



İçin ağlasa da kim duyar seni ?Kim anlar
dışardan olup biteni? Yusuf''un yüzünü görenler bilir Züleyhanı
kalbine batan dikeni,,,



Kalbinin büyüklüğü terkedebildiklerinin miktarıyla ölçülmekse

Aşkın adı; Züleyha kalbin sınırsızlığı kadar Aşktı.



Züleyha olmak mi daha zordur yusuf olmak mi ?
Peki ya Zindan olmak ? kimin zindani kimin aydinligidir sizce ?
Bu dünyada Kac Kadin Züleyha ? Rüyalarin hangisi gercekti ?
Yusufu Kuyuya atan Kardeslerimiydi ? peki ya yusufu Zindana attiran,Züleyhamiydi?


Aşk, Züleyha olacağını bile bile... Yusuf'a vurulmaktır. Yusuf olduğunu bile bile... Kuyuya atılmaktır. Kuyu olduğunu bile bile... Yusuf'u saklamaktır. Aşk; hem Züleyha hem Yusuf hem de kuyu... Aşk; olduğunu olabilmektir belki de...



Züleyha , görünürde kuyu gibi gözükse de , saraya giden yoldur
gerçekte.. Yusuf , Züleyha kuyusundan saraya varır.. demek ki , sarayın yolu
kuyudan geçer.. demek ki , Züleyha , yoldur iz dir Yusuf a.. bu yol ulaştırır Züleyhayı Yusufa , Yusufu saraya.. ikisini Yaradana..

Ne Yusuf-i sabrım var,ne çelikten iradem,ne de peşimden koşan
Züleyha ’m
Gelmez oldu kervanım,yoruldum……..
Çıkmazlardayım,kerem etmezse
Rabb’im dardayım, Yusuf gibi,
...susuz kalmış,kör kuyulardayım...



Sen bütün sağırlığınla duymazken beni; gözlerimde yankı bulan suskunluğumu Yusuf duydu sadece... Oysa ben ne Yusuf kadar aşktım, ne Züleyha kadar aşık... Yakup kadar kördüm sadece... Bu yüzden bir tek gece kaldı ömrü delik ceplerimde... Öyle bir gece ki; yıldızları adınla söndürüp, düşürdüm solgun günceme... Ayı gözler......inde boğdum... Ve gelen güneş Yusuf'unu armağan etti Yakub'a, senin gözlerinde... Ama sen; Yakub'u kör ettin Yusuf yüzlü gidişinle...



Yusuf göl, ben göle görüntüsü düşen mehtabın ardındayım...
Yusuf ayna, ben aynaya yansıyan ışığın tayfındayım...
Yusuf sûret, ben sûretten içre aslolanın sevdasındayım...
Nakşı görüp de, nakkaşa nasıl kayıtsız kalayım?
Varlığım ve mahiyetim, nasibim ve görevim
......O'ndan ve O'nun içinse,
O'ndan gelen ışığa gözlerimi nasıl kapayayım???



Can sırrı kuyularda gizli Yusuf’um… Kuyuda yitmeden can olunmaz, can alınıp can satılmaz Yusuf’um… Yitmeye lâyık kıl ruhumu… Yitir ki Can olayım yitir ki can bulayım… Yitir ki ermeye canın(m)a lâyık olayım…

Ve aldırma… Diyorlar ya “Âşıklar ölmez Yusuf’um…”



İş Ne Yusuf'dadır Nede Züleyha'da...
İş, Yusuf'a Güzellik ve iffeti Verip... Züleyha'nın Gönlüne Yusuf'u Koyanda



İçin ağlasa da kim duyar seni ?Kim anlar
dışardan olup biteni? Yusuf''un yüzünü görenler bilir Züleyhanı
kalbine batan dikeni,,,



YUSUF’UN PEŞİNE düşmek için Züleyha olmak gerekir. Züleyha aşk
öykülerindeki tek mücadeleci kadın figürüdür. Ne Leyla, ne Aslı, ne de
Şirin aşık atabilir onunla. Züleyha Mısır’ın nilüferi. Nilüfer,
kadınların asırlardır kapıştığı bir rayiha, nam-ı diğer Lotus çiçeği,
Züleyha’nın kokusu. Bugün hala Kahire’nin göbeğinde ...duran lotus
kulesiyle Yukarı Mısır’ın sembolü. Züleyha, Yusuf’un mana-i ismiyle de
olsa değerini bilmiş ve uğruna makamını, şöhretini, itibarını, mal ve
mülkünü, saltanat sahibi eşini, ve dahi ömrünü feda etmiş kadın. Yusuf
için değmez mi?



apaçık delil şudur ki, Züleyha, sonu nasıl olursa olsun, Yusuf’la
anılır olmuştur. Kıssaların en güzelinde insanların en güzeline adı
bitişmiş, onunla beka bulmuştur. Ona bundan güzel ödül mü olur?

Öyle ya Yusuf’a fâni dünya dardır, ona ancak dâr-ı bekada kavuşulur



Yusuf kuyuda da mutluydu,Züleyha'nın yanında da..
Şimdilerde ne Züleyhalar yetiyor Aşka,
ne de kuyudakilerin yüreği sabra..



Aynaya baktı Züleyha ve dedi; buldum seni Yusuf.Meğer buradaymışsın; yanımda.Meğer ordaymışsın; karşımda. Meğer içimdeymişsin; dışımda.Meğer görünüşümde, görünmede, görünmeyende.Hepsinde ve hiçbirinde...



Yusuf,dedi Züleyha, sana, gel kaderim ol, demem. O kadar ki, güldeki sevda, çöldeki ateş, denizdeki su kadar kadersin bana.Bak alnına, iki kaşının ortasına. Orada benim mührüm var. Alnımın yazısı olduğun kadar, alnına da yazıyım.

[mehtap]

Herkes, Yusuf'un yırtılmış gömleğine bakıyor.kimse, Züleyha'nın paramparça olmuş kalbine bakmıyor ve kimse, vezirin yıkılan sadakatine, Yusuf’un efendisine karşı kırılan onuruna yıllarca yaşayacağı zindanın karasına bakmasın da kadının zehirli ateşten aşkına bakıp onu bir masum bir aşkzede olarak görsün öyle mi? aşk tarihte ilk kez arkadan yırtıldı...

Sende “Yusuf’un tuzağı”na değer bir şey var mı?
Yusuf dedi: “Biz aaaaımızı kimde bulursak, onu alırız…”

Sen susuyorsun…
ve ben düşüyorum hakkettiğim o dipsiz kuyulara..
Yusuf’luğun yaraşamadı Sevdiğim, Züleyha’lığıma…
Bırakalım artık hicran'a asılı kalmış vuslat'ımızı!

Ve gelen güneş Yusuf'unu armağan etti Yakub'a, senin gözlerinde... Ama sen; Yakub'u kör ettin Yusuf yüzlü gidişinle...

Ben,YUSUF sınanmış bir kalbin sahibiyim....
Şöyle buyur,bu kalp senin efendim....
Şimdi ben,YUSUF tutki mısıra azizim,efendiyim...
Boynumdaki künyede hala vasfım yazılı...

...ZÜLEYHAYA KÖLEYİM...

Yusuf sımsıkı kilitli kapıya doğru koşarken ...Züleyhayı bulmak için züleyhadan kaçarken,Züleyhaya gelmek için Züleyhadan uzaklaşırken...Züleyha Yusufun gömleğini tam arkadan yakaladı ve gömlek yırtıldı...
Değilmi ki Yusuf güzelisin,gömleğin çoktan yırtık senin,ve değilmi ki ben tecelli etmezssem eksik kalır sana dair k...ader ''senin kaderin benim tecellim'' kaderimde zindan varsa yufuluğum su götürmez....

Bundan böyle sözcük dağarcığım Yusufun dilinden dökülen kadardır...Sadece sözcükler değil,hayat sözcükler kadarsa varlığımda Yusuf kadardır....

"Karanlık gecede halden hale girerken Züleyha'nın kalbi, Züleyha en çok da sabrın kimden olduğunu bilmeden ve sabrının iç yüzüne erişemeden sabretti. Tahammülünün anlamını çözemeden tahammül etti. O kadar ki ne sabrına sahip çıktı, ne tahammülünden hoşnut kaldı."

Kim kaderin Züleyha'yı köle etmek için önce
Yusuf'u pazarlara düşürdüğünü tahmin edebilirdi ki?

''Suçlu, suçunu her zaman bilerek işlemez Yusuf ve güzellik bazen suça dönüşür. "



"Yolu uzun, çok uzun Züleyha'nın.
Aşk verilmiş ona, aşkı bilmiyor. Sabır verilmiş, sabra sahip çıkamıyor."

Yusuf’un gözleridir gece, Züleyha’ya. Yusuf’un sözleridir gece, Züleyha’ya. Züleyha bir ince sızıdır ki, aynı gecelerde, yazgısı düşer ay yüzlü Yusuf’a.

""Züleyha'nın gözleri bir büyülü siyah korku. Kimin gözleri değse Züleyha'nın gözlerine, Züleyha'da birşeyini unutacak. Kime gözleri değse Züleyha'nın onda kendinden bir şeyler bırakacak."

Züleyha'ya dediler: Ay çıktı
Züleyha cevap verdi: Yusuf mu baktı?

''Züleyha Yusuf'a bir mektup yazmaya başlayınca, gördü ki;hitaptan öteye geçemedi... Anladı ki aşkın namesinde ser-nameden öte kelam yok ve ZÜLEYHA'NIN LÜGATINDA YUSUF'TAN ÖTE SÖZCÜK YOK ...!''

ne senin adın Yusuf,ne de ben Züleyha'yım.. Sanma ki ellerimden yırtılacak
gömleğin.. Lakin bir gün Züleyha olup gelirsem sana,Yusuf gibi
karşıla,asil,iffetli,serin.

Züleyha olmak kolay,Züleyha gibisini bulmakta kolay,söyleyin ne olur nerde YUSUF'u YUSUF gibisini saklayan kuytular,kuyular??

Belki yusufu bulamıyacak,kavuşamıyacak bu kalp ama yinede pes etmeyecek ömûr boyu árıyacak.

Yusuf! Ey Mısırın Sultanı!
Peki ya ben kimim? Neden kuyu? Benim Mısır’ım neresi? Kader garip bir bilmece midir ey Yusuf? Ne zaman çözülür bu bilmece?
Gecede neler gizlemiş sahip? Neden uykusuz geceler? Neden tatsız hayat? Neden içtiğim suyun tadı yok? Yoksa…
Yoksa bu kuyunun suyu mu?

[mehtap]

Züleyha,
Kenan’ın Yusuf’unu zindana attırdıktan sonra özler ve gidip zindan
gardiyanına “Bizim suçlu yerinde mi?” diyerekten uzaktan bakar. Bir
zaman sonra onun sesini duymak ister ve gardiyan şüphelenmesin diye “Bu
suçlu burada çok rahat, onu biraz kırbaçla” der. Tabi gardiyan Yusuf’a
acıdığı için onun yerine bir pöstekiye vurur ve gardiyan her vurduğunda
Yusuf “Ahh” der. Böylece Züleyha hergün onun sesini duyar. Bir gün
gardiyan: “Ey Yusuf, durumdan şüphelenmesinler, bir defa olsun sırtına
vurayım” der. Gardiyan, Yusuf’un sırtına vurur vurmaz, Yusuf “Ahh”
deyince; Züleyha “Yeter” diye bağırır.


Sevgi ruhların imtizacından ibarettir. Nasıl ki birbirine karışan iki
suyu ayırmak imkansızsa bazen sevgi de, aşk da öyle bir noktyaya varır
ki biri, diğerinin acısını hisseder.

Züleyha.. Görünürde dipsiz bir kuyu gibi gözükse de saraya gider yoldur gerçekte.

Yusuf saraya girdiyse, Züleyha’nın kuyusundan geçtiği içindir elbette.


Kalemdir Ken’an’ın Yusuf’u, Mısır’ın Züleyha’sına; taç.

Kağıttır Mısır’ın Züleyha’sı, Ken’an’ın Yusuf’una muhtaç

[mehtap]

Yusuf dedi Züleyha


aşk zorlu bir sınav

ben bu sınavı en baştan ve gönüllü mü kaybettim?

Hayır işte! Yitirmiş görünsem de kazancımsın sen benim.

Ve şer gibi görünsem de göreceksin

yitirdiğin ne varsa benim sana açtığım kuyuda hayrın olacağım sonunda.

[CUMHUR]

çok güzel bir paylaşım eline emeğine sağlık kardeşim mehtap....selamün aleyküm..

[mehtap]

Aleyküm selam cumhur abi Rabbim rzaı olsun..

[mehtap]

Aşkın kendisi miydi güzel olan, yoksa Yusuf'un güzelliği miydi ?

Yusuf'un gözlerine dalıp yanmak mı aşk, kuyuya atılıp ölmek mi ?..

Aşkını zindana gönderip, bir daha görmemeyi tercih eden Züleyha mı iradeli, Züleyha'nın isteklerine boyun eğmeyen Yusuf mu ?

Efendisine aşık olan Yusuf mu daha özgüvenli, yoksa kölesine aşık olan Züleyha mı ?



Alnımın
yazısı olduğun kadar, alnına da yazıyım. Değil mi ki sen Yusuf
güzelisin, gömleğin çoktan yırtık senin. Ve değil mi ki ben tecelli
etmesem eksik kalır sana dair kader. "Senin kaderin benim tecellim.",
kaderimde zindan varsa, Yusufluğum su götürmez benim.

[mehtap]

Taş duvarlarparmaklıklar şahit ki

Gecenin tam ortasındayım ve suyun kıyısındayım

Züleyha vargördüğüm Züleyha`nın arkasında!

Gökteki yıldız hatırladı ben ile`l-ebed hatırladım.

Ey dalgaları beyaz denizin gül-i siyahı Züleyha

İştetam şuraya;

İki kaşımın arasından ortalayarak hayatı

Yangında güle dönüştürerek hayatı

Tırnaklarımkazarak her kelimeyi taş döşeğimin yanındaki

Benden önce var olan ve benden sonra da var olacak olan esmer duvara

Yazıyorum ki Züleyhahatırlamanın da ötesinde seni hatırladım.

Günsaatmevsim;Rabbimin yazdığı günaynı saataynı mevsim...

Ben;Yusufezelden levh-i mahfuz sathına Züleyha`nın adıyla birlikte yazıldı ismim.

Ve kelam var olduğu müddetçe

Yani ebede kadar Züleyha`nın adıyla yan yana yazılacak benim ismim...

Yazdıran;Rabbim!

''Nazan Bekiroğlu''

[mehtap]

Ey içimde ki yıldızlar mütercimi, ölü olmayan kuşlarım benim! Mısr?ın ruhuna mürekkebinin kokusunu uçuran Yusufum. Nil?in sularına dökülmüş kandillerin aydınlığı, Gizli bahçelerden geçen yeşillerin ıslak çoğulluğu? Konuşan ağacım bana, konuşan ırmağım benim. Işıklı yağmurum. Gözlerimle gören, ey gözleriyle gördüğüm! Ey derin kuyusunda kaybolduğum ey! Nil?in sesi geliyor gelsin, sesim Nil?e gitmiyor, gitmesin! Sesi bana gelmeyen, sesim ona gitmeyen ey! Ey kalbimle seven! Ey kalbiyle sevdiğim! Muhabbeti kolay giyilir libas olmayan. Vahayı terkedip çölün rahmetine düşen defterim. Yitik tahtına gönlünce kurulan. Çöl misillemesi sevdiceğim. Dağ lalesi? Çöl çiçeğim. Ah benim yitik ezel gülü vasfınca sahiplendiğim. Ah beni ezel gülü vasfınca sahiplenip de Sahiplendiğini henüz bilmeyen sevgilim. Ah benim, ah benim! Ey adı gelecek zamanların ve mekanların insanlarına Adımla bile kalacak olan. Ay adım adıyla bile yazılacak olan. Sularıma dökülen karanlık, yoklarımı örten aydınlık? Tezatlarım benim, benim tekrirlerim. Ama muhabbetinden asla rücu etmediğim Gün geçtikçe çoğalan benzetmelerim Sözcüklerim, lugatım Lisan hacmince vasıflandığım vasfım Ah benim Yusufum! Ah benim, ah senim? Nazan Bekiroğlu