Tweet
Kardelenle Hasbihâl !!!
Ey kardelenim sabır ve azimde öndesin
Nârin yeşil gövdenle ne de güzelsin
Bembeyaz taç yapraklarınla çok özelsin
Boynunu büküp tebessümle tevâzu eylersin.
Toprakta neler yaşanır söyler misin
Çok zaman ordasın nicedir hâlin
Kara kışa nasıl dayanır nâzik tenin
Üşümez mi hiç nura hasret yüreğin.
Kara toprağın bağrında saklıdır derunum
Bütün hislerim, hayallerim, şahsȋyetim
Her ne zaman ağlasam yansam
Toprakta, toprakla sükûn bulurum.
Niceleri toprakta çürüdü kayboldu
Hepsi gâyesiz, hedefsiz ve susuzdu.
Benim köküm Hakk rızâsıyla yoğruldu
Sıkıntı ve zorluklar gözümde unufak oldu.
Rabbimin huzurundayım her an
Söylerim Allah Allah
Rabbim de beni anar
Nasıl da ferahlarım o an…
Kolay değil elbet dert, sıkıntı başlar
Ağır yükler, imtihanlar birbirini kovalar
Yine de karanlıkta bambaşka bir ihtişâm
Mekân içinde mekân, açılır an be an.
Karanlıktayım, havasızım, yalnızım sanma
İlahi rahmet ulaşır her dem bana
Kimseler görmez yangınımı ama
Rabbim yetişir imdâdıma
İçerim feyzi ilâhiyi kana kana…
Başkaları deli derler divâne derler
El eldir; kardelen halktan ne bekler
O gâyeye kilitlenmiş aydınlığı özler
Doğru yoldan şaşmadan sabırla ilerler.
Ey benim ak yüzlü kardelenim
Sevgi, şefkat ve fedakârlıkta önde gidenim
Ufacık, narin ama gönüller fethedenim
Boynun hep Hakk’a dönük seni nasıl sevmeyeyim?
Azmini seyrettim çok uzaktan
Nasıl da bıkmadın yanmaktan
Renkten renge girdin usanmadan
Vakit geldi bak Yaradan’dan.
Ümide yelken oldun buldun kıvamını
Aşkı İlahi ile erittin toprağın karını
Bak nasıl kazandın sabır yarışını
Bahara çevirdin ömrünün kara kışını.
Dağda, ormanda çiçek açtın
Aşkla kanatlanıp engelleri aştın
Kışta, soğukta yüreklere neş’e saçtın
Hâlinle canıma cân kattın…
Çile ilmek ilmek örülse de cân
Gönlündeki vuslat ateşiyle yan.
O ateş ki hem yakar hem de dermân
Huzuru bulur Hakk’a teslim olan…
---------------------------------------------ALINTI---------------------------------------
Yorum yap