Elif Olmak !!!

Kapat
X
 
  • Zaman
  • Göster
Hepsini Sil
Yeni mesaj
  • kemal864
    Kıdemli Üye
    • Jan 2008
    • 877

    #1

    Elif Olmak !!!



    ‘Elif’ olmak…

    ‘susmayı seversin; sükûtu seversin; sükûtu hal edinenleri seversin… ‘

    ne güzel bir söz…

    elif olmak hep vurulmakmış…

    elif olmak o’nun sevdasıyla yanmakmış…

    ben elif olamıyorum…

    bu yüzden üşüyorum…

    bu yüzden sabredemiyorum…

    vuruluyorum hep ama ‘elif’ olarak vurulmak başka…

    ‘elif’ olarak dayanmak başka…

    severim sükutu ama ‘elif’ olamadım bir türlü…

    ‘elif’ ce susamadım…

    acılardan geçiyorum va acılar içimden geçiyor…

    ölümler yokluyor hayatımı…

    hüznü yüzüme yakıştıranlar seviniyor belki…

    ama ben ‘elif’ deyip geçemiyorum…

    ne güzelmiş ‘elif’ olmak…

    şimdilerde ne çok ihtiyacım var ‘elif’ olmaya…

    ‘sen, dünyana sonradan girenlere sıkıca bağlandığın vakit “elif” olmaz adın’

    demişsin…

    ben dünyama sonradan girenlere daha çok bağlanmışım…

    bu yüzden acılarım…

    bu yüzden bu çekilen vafasız sancılar…

    ‘elif’ olmayı uzak etmişler bana…

    yasaklamışlar vuruluşlarımın beni ‘elif’ olmaya götürmesini…

    suretler yabancı…

    aynalar yalancı…

    içim sus…

    kalbim bilinmezlerde…

    ben

    ‘elif’ olamadım…


    -------------------------------------------ALINTI------------------------------------------


  • kemal864
    Kıdemli Üye
    • Jan 2008
    • 877

    #2


    Elif olmak zordur…

    Çünkü elif olmak

    Yuvarlak bir dünyada dik durmanın

    dik ve önde

    Belki acıyla ama vazgeçmeden durmanın.

    Dünya ne kadar dönerse dönsün.

    Olduğu yerde kalmanın adıdır elif olmak.

    Kaç silah varsa elife çevrilir.

    Elif hep olduğu yerdedir.

    Silahlar patladığında ilk vurulan eliftir zordur elif olmak.

    Elif olmak hep vurulmaktır elif olmak yalnızca elif olmaktır.

    ELİF yalnızca ELİF!

    Elif demeden hiçbirşey denilmez.

    Ben elif dedim.

    Artık herşeyi söyleyebilirim…


    Yorum yap

    • Yağmur

      #3
      Dostum, “elif” olmayı dilemişim sanırım bir vakt-i seherde, bir cesaretle….
      Zor(luğunu) bilmemişim o zamanlarda; dilemişim..
      Yar’in huzurunda bir “elif” misali durabilmeyi dilemişim;
      Oysa şimdilerde dizlerimin bağı çözülür; diz çökerim..

      Yorum yap

      • Yağmur

        #4
        yazdıklarınız mükemmel..başkada bir şey söylemeye gerek yok sanırım...elinize,gönlünüze sağlık.

        Yorum yap

        • kemal864
          Kıdemli Üye
          • Jan 2008
          • 877

          #5
          Evet Yağmur hanım yazılanlar çok güzel tekrar tekrar okuyorum.

          Sizinde beğenmenize sevindim.

          Sağolun.Teşekkürler..

          Yorum yap

          • mehtap
            Çalışkan Üye
            • Oct 2009
            • 1371

            #6
            Dostum, “elif” olmayı dilemişim sanırım bir vakt-i seherde, bir cesaretle…zor(luğunu) bilmemişim o zamanlarda; dilemişimYar’ın huzurunda bir “elif” misali durabilmeyi dilemişim; oysa şimdilerde dizlerimin bağı çözülür; diz çökerimbe’ye meylederim; “başlasın bu cümle artık!” derken yine “elif” misali kalıveririm bir Bir’in huzurundayine zorlukla, yalnızca, yalın-ca…




            “elif” olmak zor imiş!
            ama her elif’in yanında akvâ olan’ın yardımı, yar’lığı var imiş!!


            Dostum, bilir misin “elif “ olmaya talip olmak nedir, bilir misin insan nasıl “elif” olur? dilersin O’ndan sadece O’nun yar-lığını, dilenirsin…O’nun kucağından başka mekanlar sana soğuk gelir, üşürsün bir ağustos sıcağındayürüdüğün yollar sana yabancı gelir; bildik mekanlar sıkar senitanımadığın sîmalar sana âşina gelir, tanımadığın kişiler senin niyazına girer; tanıdıkların ise yabancı nazarlarla bakarlar sana hikmetine eremediğin hallerle örülür hayatın; susmayı seversin; sükûtu seversin; sükûtu hal edinenleri seversin…


            Dostum, bilir misin, “elif” bağlanmaz kendisinden sonraki harfe…sadece kendinden önceki harfe bağlanır; en önceki’ne belki desen, dünyana sonradan girenlere sıkıca bağlandığın vakit “elif” olmaz adınsanırsın ki o zaman üzerindeki zorluklar kalkacak; ama herkes yüklenir üzerineyardımsız yar’lar doluşur dünyana”yardımıyla gelen yar” gitti diye…


            Aklımın al(a)madığı hallerin eteğinde gezinir dururum; belki aklım acziyetiyle susabilmeyi öğrenir diyebaşımı tâ yüreğime kadar eğer, dinlerim o kısık fısıltıyı şimdilerde…
            Dostum, şimdilerde “elif” der susarım; elimi bileğime koyar dinlerim nabzımıatışları, dünyadaki hiç kimsenin isminde artmaz…yüreğim dünyadaki kimsenin isminde titremez; bu belki de lütuftur, yar’dandır …bu, belki de “elif “olmanın gereğidir


            Allahu â’lem…


            “elif” olmayı dileten de “var”imiş dostum;
            “yar” olmayı dileyen imiş …

            Yorum yap

            Hazırlanıyor...