Tweet
Yıldızlara Yürümek
Ey sevgili!
Yıldızları dökerdin avuçlarıma bir bakışınla!
Sonsuzluğa davet ederdi bir zamanlar beni saçların...
Ayrıyım artık canımdan,
Giderken görtürdün yıldızları...
Şimdilerde,bomboş semaya yıldız diye dağıtıyorum gözyaşlarımı!
Yıldızlara veriyorum yalvarışlarımı, sana getirsinler diye..
İçimde bir karanlık yankılanıyor sensizliğimde.
Duy beni ey sevgili!
Duy sana adadığım duygularımın hazin çığlığını!
Bak sensizlik çivi gibi deliyor kalbimi,bak canım kopuyor içimden...
Yalnız bırakma beni bu eziyet tarlasında,korkuluk misali!
Uykularımı soğuk gölgelerimle bölme..
İçimdeki kayalıklara vurur oldu göz yaşlarım,
Öyle ürperiyor ki sensizlikten çocuksu duygularım...
Sesi çıkmaz oldu çığlıkların,yetim kaldı arzular!
Boşver sevgili boşver!
Sen seni alıp gittin gideli annemi özledim ben...
Öyleki hiç sevmediğim sonbaharları özledim!
Yalancı dostlarımı,acılarımı,eski ağlayışlarımı özledim...
Meğer sensizlikmiş dertsiz olduğunu anlamak yaşamın!
Ölüm bile dert değilmiş sensizliğn yanında!
Yaşıyorum herşeye rağmen;
Biliyorum ki artık,ölüm korkusu değil hayata katlanmak
Yaşamak;seni umut etmekmiş ve sensizlikte kaybolmak!..
Gelgör ki hala umrumda yarın doğacak güneş...
Ve umursuyorum sensiz beni!
Hüzün ve acılarıda seviyoru,senden yadigar oldukları için,
Seni düşünüyorum ey sevgili!
Seni özlüyorum...
Gözlerin için yürüyorum yıldızlara...
ULAŞ KANDEMİR
Yorum yap