Terbiye ve Eðitim

Kapat
X
 
  • Zaman
  • Göster
Hepsini Sil
Yeni mesaj
  • SaRey
    Kıdemli Üye
    • Jan 2018
    • 684

    #1

    Terbiye ve Eğitim

    Yetişecek çocuğa her yönden yeterli terbiye ve eğitim verilmelidir. Bunlar üç ayrı bölüme ayrılır:

    1- Ruhi terbiye: (İnsana, Allah inancını kazandıracak ve onu ahiret hayatına hazırlayacak olan terbiyedir.Yani dini terbiyedir.)
    -Çocuğa ilk öğretilecek kelime; ALLAH olmalıdır.
    -Çocuğa her zaman helal lokma yedirmelidir.
    -Ebeveyn evdeki dini, ahlaki, ortamı en güzel şekilde ayarlamalıdır.
    -Çocukların yaşlarına göre eğitimi belli bir çizelge ile belirlemeli ve bu uygulanmalıdır.
    -Şükür, sabır, sadakat v.b. gibi çocuğun öğrenmesi lazım olan bütün ahlaki terimler öğretilmelidir.
    -İslâm büyükleri öğretilmeli ve çocuğun bunları örnek almaları sağlanmalıdır.
    -Yedi yaşına geldiğinde namaz kılmak, oruç tutmak ve ibadet nedir öğretmelidir ve bunlar fiiliyata geçirilmelidir. On yaşına geldiğinde artık en güzel şekilde dini vecibelerini yerine getirecek hale gelmiş olmalıdır.

    2-İçtimai terbiye: (Hayatta yaşarken kendisine gerekli olan her çeşit davranışlardır. Çocuğu topluma kazandırmak için verilecek her türlü eğitimdir.)
    -Çocuğu genellikle mükafatla eğitmelidir.
    -Tembelliğe alıştırmamalıdır.
    -Toplumda yaşayacağı anlatılmalı ve arkadaşlarıyla paylaşma, birlikte iş yapma kabiliyeti geliştirilmelidir.
    -Nasıl yemek yiyeceği ve ev içinde nasıl hareket edeceği öğretilmelidir.
    -Bir mecliste neler yapabileceği öğretilmelidir.
    -Terbiye de nasihat yoluna baş vurmalıdır.
    -Kötü arkadaşlardan uzak tutulmalıdır.
    -Belli bir gelişme sağlanması için oyun oynamasına izin verilmelidir.
    -Okula gönderilmelidir.
    -İlk zamanlarında toplumdaki tüm davranışları kontrol altında tutmalı ve hataları kendisine anlatılmalıdır.

    3-Ahlakî terbiye: (İnsanlar arasındaki davranışlarında mükemmelliğe götüren esaslardır. En çok dikkat edilmesi gereken eğitimdir. Toplum dindar olmayan bir insanı kabul eder ama ahlaken kötü olanı hiç bir zaman kabul etmez.)
    -Çocuk ilk başta kendimize isyankar yetiştirilmemelidir.
    -Onlara yapamayacakları emirler emredilmemelidir.
    -Yanlarında kendi kusurlarımız sayılmamalıdır.
    -Aşırı davranışlara izin verilmemelidir.
    -Bütün ahlaki kurallar öğretilmeli ve çocuk terbiyeli, temiz ahlaklı yetiştirilmelidir.

    Kadir Hatipoğlu
    Bir aynada seyrettim âlemin cümlesini. Aynam nokta sırrım nokta. Umduğum kadar büyük değilmiş, dünya nokta ben nokta.
  • SaRey
    Kıdemli Üye
    • Jan 2018
    • 684

    #2
    Ailede Çocuk Terbiyesi

    Yemek adabı:Çocuklar yemekten önce ve sonra ellerini yıkamalıdır. Tabii bu büyükler için de geçerli. Yeme-içmeye “Bismillâh” ile başlayıp, sonunda “Elhamdülillâh” deme alışkanlığı kazanmalı. Sağ elle yemeli. Büyüklerden önce yemeye başlanmamalıdır.

    Konuşma adabı:Çocukları kaba sözlerden, ayıp laflar etmekten ve yalan söylemekten menetmeli. Onlara güzel sözleri, doğru, nazik ve edepli konuşma tarzını benimsetmeli.

    Hürmet: Çocuklar büyüklere saygılı olmalı. Onlar gelince ayağa kalkmalı. Gerektiğinde onlara yer vermeli. Onların yanında söz hakkı verilmeden gevezeliğe kalkışmamalı.

    Dinî bilgi:Çocuğa anlayacağı seviyede iman ve İslâm esasları telkin edilmeli. Dinî duyguları geliştirilip kuvvetlendirilmeli. Dinî telkin ve tebliğin en uygun dönemi 7-15 yaşları arasıdır.

    Helâl lokma: Ana-baba, evladına haram lokma yedirmekten sakınmalı. İhtiyaçlarını azından da olsa helâlinden temin etmeli, fazla mal için asla helâl olmayana uzanmamalı.

    Oyun: Çocuklar için oyun ve eğlence vazgeçilmez ihtiyaçtır. Bu unutulmamalı. Onlar toplu halde oynarken zaruret olmadıkça oyunlarını bozmamalı.

    Arkadaşlık:Her zaman için çocukların arkadaşlarına dikkat etmeli. Onları ahlâksız ve edepsiz kimselerle arkadaşlık etmekten korumalı, iyi çocuklarla arkadaşlığı sağlanmalı.

    Adalet: Ana-baba, çocuklara dönük davranış ve hediyelerde eşitliği gözetip adaletli davranmalı. Fakat onlardan biri haksızlık yapınca, bunu da dikkate almalı.

    Örnek tavır:Çocuğun yapmaması istenen fena hallerden ana-baba da uzak kalmalı. Yapılması istenen şeylerin büyükleri tarafından yapıldığını çocuklar da görmeli.

    Mükâfat:
    Çocukta iyi davranışlar görülünce onu mükâfatlandırmalı, teşvik etmeli. Kötü halleri ise uygun lisanla ikaz edilerek yasaklanmalı.

    Alıntı
    Bir aynada seyrettim âlemin cümlesini. Aynam nokta sırrım nokta. Umduğum kadar büyük değilmiş, dünya nokta ben nokta.

    Yorum yap

    Hazırlanıyor...