Tweet
Anne gel! Bugün anneler günü. Sensiz geçirdiğim altıncı anneler günü. Artık 11 yaşındayım. Ortaokula yeni başladım. İsmim Kardelen. Senin Kardelen’in.
Anneciğim sensiz altı kış geçti. Şimdi mevsim bahar. Kardelen çiçekleri dağlarda çoktan açtılar. Ama ben, senin yokluğunda açamıyorum. Oysa kardelen çiçekleri her yıl karları delip açar. Ben altı yıldır sensiz açamıyorum anne.
Babam sensiz çok mutsuz. Senin o çok sevdiğin kır papatyalarını ve gelincikleri artık bana getiriyor, sen gittin gideli anne.
Bir ay sonra 12 yaşıma basacağım. Anne ne olur! Anneler gününde gelemezsen, doğum günümde gel!
Ben artık büyüdüm. Okumayı, yazmayı çoktan söktüm. Çok bekledim seni anne. Babam rüyalarımda geleceğini, gökyüzünde her göz kırpan yıldızın sen olduğunu söylüyor.
Artık senin için ağlamak istemiyorum anne. Eğer ağlarsam rüyalarımda seni göremeyeceğimi ve benim üzgün olduğumu görüp, seninde ağlayacağını söylüyor babam. Bu yüzden ağlamayacağım anne. Babamın sözünü tutacağım. Sen üzülme olur mu anne.
Giderken babam sana söz vermiş. Ben büyüyene kadar babamdan senin sevdiğin masalı bana anlatmasını istemişsin. Anneciğim, ben uykuya dalarken babam her gece unutmayım diye anlatıyor masalını. Bir dünya kuruyorum senle, babamla ve benle dolu.
Babam masalını her anlatışında gözleri buğulanıyor o bana ağlama diyor ama, ben görüyorum. Sadece belli etmiyor anne. Babamda ağlıyor, benim gibi için için ağlıyor.
Anne bugün Anneler Günü. Okul arkadaşlarım annelerine çiçekler aldılar. En yakın arkadaşım Dilara, annesine kalp şeklinde bir kolye aldı. Ben sana hiçbir şey alamadım, veremedim anne.
Okumayı yazmayı öğrendiğimden beridir her anneler gününde sana mektup yazıyorum. Babamın haberi yok. Lütfen ona söyleme, üzülmesin olur mu anne!
Biliyor musun anne! Artık parmağımı emmiyorum. Sütü de çok seviyorum. Boyum uzadı. Ayakkabı numaram 33 oldu. Artık saçlarımı kendim tarayabiliyorum. Bazen de babam saçlarımı senin ördüğün gibi iki pelik örüyor. Uçlarına da kırmızı kurdeleler bağlıyor. Çok güzel oluyorum anne çok, babam öyle söylüyor. Tıpkı sana benziyormuşum. Ahu gözlü bir ceylan gibiymişim anne.
Anne! Bugün yollar çiçekçilerle doluydu. Annelerinin ve babalarının ellerinden tutan çocuklar annelerine çiçekler aldılar. Ben yine yalnızdım. Arkadaşım Özlem’inde annesi gitti anne. Oda benim gibi annesiz. Bu anneler gününde onunda benim gibi elleri boş kaldı. Ama, babam ağlama demişti bana. Ve söz verdi, beni sana getirecekti. Biraz sonra sana geleceğiz anne. O çok sevdiğin kır papatyalarından ve gelinciklerden getireceğiz.
Bugün daha iyi anladım anne. Her çocuğun annesi yanında olmaz, bazen istemeseler de uzaklara giderlermiş. Uzaklarda hep mutlu ol anne. Ben babama verdiğim sözü hep tutacağım. Sen uzaklarda olsan bile, babamla ve seninle birlikte seni unutmadan bir ömür boyu ağlamadan yaşayacağım.
Tamam mektubumu bitiriyorum, artık ağlamayacağım. Ama, bu gece rüyalarıma gel! Çünkü bugün Anneler Günü… Seni görmek istiyorum…
Yazan : Melodi AKÇAY
ALINTI...
Anneciğim sensiz altı kış geçti. Şimdi mevsim bahar. Kardelen çiçekleri dağlarda çoktan açtılar. Ama ben, senin yokluğunda açamıyorum. Oysa kardelen çiçekleri her yıl karları delip açar. Ben altı yıldır sensiz açamıyorum anne.
Babam sensiz çok mutsuz. Senin o çok sevdiğin kır papatyalarını ve gelincikleri artık bana getiriyor, sen gittin gideli anne.
Bir ay sonra 12 yaşıma basacağım. Anne ne olur! Anneler gününde gelemezsen, doğum günümde gel!
Ben artık büyüdüm. Okumayı, yazmayı çoktan söktüm. Çok bekledim seni anne. Babam rüyalarımda geleceğini, gökyüzünde her göz kırpan yıldızın sen olduğunu söylüyor.
Artık senin için ağlamak istemiyorum anne. Eğer ağlarsam rüyalarımda seni göremeyeceğimi ve benim üzgün olduğumu görüp, seninde ağlayacağını söylüyor babam. Bu yüzden ağlamayacağım anne. Babamın sözünü tutacağım. Sen üzülme olur mu anne.
Giderken babam sana söz vermiş. Ben büyüyene kadar babamdan senin sevdiğin masalı bana anlatmasını istemişsin. Anneciğim, ben uykuya dalarken babam her gece unutmayım diye anlatıyor masalını. Bir dünya kuruyorum senle, babamla ve benle dolu.
Babam masalını her anlatışında gözleri buğulanıyor o bana ağlama diyor ama, ben görüyorum. Sadece belli etmiyor anne. Babamda ağlıyor, benim gibi için için ağlıyor.
Anne bugün Anneler Günü. Okul arkadaşlarım annelerine çiçekler aldılar. En yakın arkadaşım Dilara, annesine kalp şeklinde bir kolye aldı. Ben sana hiçbir şey alamadım, veremedim anne.
Okumayı yazmayı öğrendiğimden beridir her anneler gününde sana mektup yazıyorum. Babamın haberi yok. Lütfen ona söyleme, üzülmesin olur mu anne!
Biliyor musun anne! Artık parmağımı emmiyorum. Sütü de çok seviyorum. Boyum uzadı. Ayakkabı numaram 33 oldu. Artık saçlarımı kendim tarayabiliyorum. Bazen de babam saçlarımı senin ördüğün gibi iki pelik örüyor. Uçlarına da kırmızı kurdeleler bağlıyor. Çok güzel oluyorum anne çok, babam öyle söylüyor. Tıpkı sana benziyormuşum. Ahu gözlü bir ceylan gibiymişim anne.
Anne! Bugün yollar çiçekçilerle doluydu. Annelerinin ve babalarının ellerinden tutan çocuklar annelerine çiçekler aldılar. Ben yine yalnızdım. Arkadaşım Özlem’inde annesi gitti anne. Oda benim gibi annesiz. Bu anneler gününde onunda benim gibi elleri boş kaldı. Ama, babam ağlama demişti bana. Ve söz verdi, beni sana getirecekti. Biraz sonra sana geleceğiz anne. O çok sevdiğin kır papatyalarından ve gelinciklerden getireceğiz.
Bugün daha iyi anladım anne. Her çocuğun annesi yanında olmaz, bazen istemeseler de uzaklara giderlermiş. Uzaklarda hep mutlu ol anne. Ben babama verdiğim sözü hep tutacağım. Sen uzaklarda olsan bile, babamla ve seninle birlikte seni unutmadan bir ömür boyu ağlamadan yaşayacağım.
Tamam mektubumu bitiriyorum, artık ağlamayacağım. Ama, bu gece rüyalarıma gel! Çünkü bugün Anneler Günü… Seni görmek istiyorum…
Yazan : Melodi AKÇAY
ALINTI...