Üzülmedim Diyemem-İbrahim Tenekeci

[Yağmur]

Ey aşk, yaptığını beğendin mi:
Yetimler gibiyim ziyafetten aç dönen.
Ters yakılan sigara, hemencecik söndürülen.
Yoksulluk ile vakit geçer mi…

Uyanmış kalmışım nasıl şey bu
Toprağa baktım yerinde yoktu;
Şiirden aşağıya attım kendimi
Düşerken düşündüm ölmesem mi

Anlatıyorum hiç konuşmadan
Buğdayın içini dökmesi gibi…
Bugün dalgınım, dün de dalgındım
Aç bile değildim aynaya bakmasaydım
Dünden kalan yemekleri yerkenki gönülsüzlük gibi
Buradayım…

Burayı sevmiyorum bahsetmişimdir
Unufak olmak iyidir olmamaktan
Hiç böyle demedim, yarabbim bilir
Bu bozuk güzellik kalbimi yoran.

Bir sandalye çektim zor günlerin altına
Ah ama,

Kimse yüz vermiyor bana, sandalye bile
Beni çağırıyor, yarım kalan ne varsa
Bana düşüyor, her yağmur tanesini suya götürmek,
o serin ırmaklara

Öyle ya,
Bir almanı herkes tanır miğferi varsa.
Moskofu da tanırlar yatıp uyumamışsa.
Bunları şunun için anıyorum burada,
Kim tanır beni şaşkınlığım olmasa.

Bağırıp duruyorum denizin ortasında
Su buradan ne kadar uzakta

İbrahim Tenekeci