
Kâh coşar kâh durulursun nedendir,
Yer ettiğin çamurdan bir bedendir,
Aşk,beden kabına sığmaz edendir,
Damlada fırtınadır deli gönül..
Öyle bir sırrı aldın ki içine,
Aşk denen o cevher senin neyine,
Kâinatta yer edememiş kine,
Sende mi yer etti âh deli gönül..
Aşk cevherini fâniye verirsin,
Firaka düşünce de delirirsin,
Aşk fâni için değil öğrenirsin,
O, Allah’a (cc) aittir deli gönül..
Aşkı fâninin cemâlinde tattın,
Elması, bir cam pahasına sattın,
Bu ticarette başta belki battın,
Sonunda Hakk’ı buldun deli gönül..
...
Aşkın duvaktan öteye geçmedi,
Güneş ile yansımayı seçmedi,
Firâka, zevâle gücün yetmedi,
Aşk fâni değil, Bâki ister gönül…
Fâni mahbûb sayısınca dağıldın,
Nakkaş’a değil nakışa takıldın,
Mahbûbların zevâliyle yakıldın,
Firâktan firâka atıldın gönül…
Aşk, hadsiz şiddette bir muhabbettir,
İlâhi Aşk şifâ, fâni aşk derttir,
Aşk, Mecâzda kalırsa musibettir,
İstidâdın Hâkikî Aşka gönül…
İstidadındaki hadsiz muhabbet,
Fâni için verilmiş değil elbet,
AŞK, Allah’a mahsustur ilelebet,
Fâni mahbub zevâle mahkum gönül…
Adem Kaçar