Dava adamý

Kapat
X
 
  • Zaman
  • Göster
Hepsini Sil
Yeni mesaj
  • CUMHUR
    Özel Üye
    • Jan 2008
    • 3964

    #1

    Dava adamı

    DAVA ADAMI
    Yakıyor ülkeyi, ruhundaki îman ateşi,
    Dehre beşyüz sene meydân okuyan devler eşi!..

    Köpüren vecdinin ilhamını dîninden alır,
    Çünki dâvâsının ulvî yükü, dağlardan ağır!..

    Mânevî varlığının hasreti geldikçe dile,
    Çırpınır, hür yaşamış milletinin derdi ile!..

    Nice güçlükleri rüzgâr gibi bir hızla aşar,
    Bu mukaddes savaşın gür heyecânıyle yaşar!..

    Aşıyorken uçurumlar dolu sarp merhaleyi,
    Çekiyor aşk ile, dünyâda çekilmez çileyi!..

    En büyük gâyesi; arslanca savaşmaktır onun,
    Kara sevdâlısı zîrâ: bu çetin yolculuğun!..

    Heyecânında kopan fırtınalar haykırıyor,
    Çağlayan hisleri, engelleri, birden kırıyor!..

    Coşmuş îman seli artık, köpürüp çalkanıyor,
    Bin alev dalgası, rûhunda tutuşmuş yanıyor!..

    Ne hamâset bu ilâhi, ne celâdet böyle,
    Yılmıyor pençeleşirken kocaman devlerle!..

    Çiğnenen hakkı tutup kaldıracak dâvâsı,
    Bu sebepten, ebedîdir onun alnında yası!..

    Kahramanlar zaferin şiirini ondan dinler,
    Şâha kalkar dereler, vecde gelir enginler!..

    Kuşatır gür sesinin tılsımı göklerde Ayı,
    Başı yıldızlara çarpan nice bin şâhikayı!..
    Ali Ulvi KURUCU


    alıntı.
    Hatırlar mısın? Doğduğun zaman, sen ağlardın gülerdi alem. Öyle bir yaşam sür ki, mevtin sana hande olsun. Halka matem...
    Ölüm, sevgiliyi sevgiliye kavuşduran bir köprüdür
Hazırlanıyor...