Habibullah

Kapat
X
 
  • Zaman
  • Göster
Hepsini Sil
Yeni mesaj
  • kutlu
    Girişimci Üye
    • Jan 2008
    • 261

    #1

    Habibullah

    Bir kimse ki olsa birine âşık
    Eğer bir de olsa aşkında sadık

    Feda eder ona bütün malını
    Hem de esirgemez asla canını

    Daha kıymetlidir sevdiği candan
    Can ne ki, üstündür iki cihandan

    Reddetmez, mahbubun hiçbir sözünü
    Peki, der ekşitmez asla yüzünü

    Onun her zahmeti rahmettir ona
    Onun her hizmeti minnettir ona

    Sever sevdiğinin sevdiğini de
    Hem sever köyünün köpeğini de

    Onun düşmanına hep düşman olur
    Onu biraz üzse çok pişman olur

    Kul kulu sevince, olursa böyle
    Yâ Mevlâ severse, ne olur söyle

    İşte yüce Mevlâ izzeti ile
    Sevdi Resulünü kudreti ile

    Onu kendisine habib eyledi
    Hasta gönüllere tabip eyledi

    Dünyada ne kadar deniz var ise
    Mevlâ hepsini de mürekkep etse

    Melek, ins ve cinne verse kalemi
    Kâğıt yapsa on sekiz bin âlemi

    Yıllarca yazsalar, onun methini
    Yine yapmazlar binde birini

    Ona yakın olmak büyük nimettir
    Ayağının tozu cana minnettir

    Vasfına olamaz kimse tercüman
    O olmasa idi, olmazdı cihan

    Yâ Rabbi habibinin hürmetine
    Kavuştur bizleri şefaatine
    Gönül seni bulmuş ise başkasını anar mı hiç...?
Hazırlanıyor...