Medine

[kutlu]

Şehirlerin anası..

Sımsıcak ve sakin
Okşuyor gönüllerimizi..

Taşında, toprağında,
Her zerresinde
Resulüllah’ın ve Ashabının
İzleri var.
Tevazu ve vakar
Çekilen çileler, fedakarlıklar
Her köşesinde..

Ravza’sına atınca kendimizi
Hasretle bekleyen
Ana kucağı gibi
Şefkatle kucaklıyor hepimizi

Hani demiştiya Rabbimiz
“Sana gelirlerse…”
Sana geldik
Efendimiz

Bizim için de af diler misin?
Ey Allah’ın habibi!
Ümmetin Reyhanıyla
Kardeşlerimizin selamıyla
Geldik sana.
Büyükler hatırına
Onlar için de af diler misin?

Affet bizi!
Huzurunda edepten mahrumuz
Ahir zaman yaralarıyla malulüz
Ey gönüller tabibi
Affet bizi!

Reyhanımız..
Tevazu kanatları yerlerde
Rikkat ve edeple
Mahzundur Üstadımız..