Damla

Kapat
X
 
  • Zaman
  • Göster
Hepsini Sil
Yeni mesaj
  • Hattab
    Girişimci Üye
    • Feb 2008
    • 272

    #1

    Damla

    DAMLA



    Buluttan bir damlacık indi denize. Enginliği görünce utandı.

    Kendi kendine, 'denizin karşısında ben de kimim ki... Onun varlığına göre ben yok sayılırım' dedi.

    Kendisini küçük gördüğü için sedef gönlünü açtı ona, bağrına bastı ve korudu.

    Kader onu o denli yüceltti. Naz ile besledi damlacığı sedef. ki, sultanların tacına kondurdu sonra inci olarak.

    Damla kendisini alçak gördüğünden yüceldi, yokluk kapısına kapılandığı için var oldu.



    (Bostan- Şeyh Sadi-i Sirazi)
    Toprakla yaşamak gerek bir an evvel
    Ben içerde nefes alayım
    Dışarda soluğum kesiliyor..
Hazırlanıyor...