
Günahkâr kullardan biri, kabul edilir ümidiyle ellerini açar,
duâ eder, yalvarır fakat Allah Teâlâ onun duâsını kabul etmez.
O kul tekrar duâ eder, Allah yine kabul etmez.
Kul üçüncü defâ ellerini açar, duâ edip yalvarmaya başlar.
Bu sefer Cenâb-ı Hak buyurur ki:
“–Ey benim meleklerim, kulumun ısrarla yaptığı duâyı kabul ettim
ve istediğini verdim.
Çünkü bir kulumun uzun uzadıya duâ edip yalvarmasından utanırım.”
Şeyh Sâdî, bundan sonra şöyle der:
“Allâh’ın lutuf ve keremini gör ki,
günâha giren kuldur, fakat hayâ eden Allah’tır.”